Sahih Muslim، حدیث 50
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ فِي أُمَّةٍ قَبْلِي إِلاَّ كَانَ لَهُ مِنْ أُمَّتِهِ حَوَارِيُّونَ وَأَصْحَابٌ يَأْخُذُونَ بِسُنَّتِهِ وَيَقْتَدُونَ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِنَّهَا تَخْلُفُ مِنْ بَعْدِهِمْ خُلُوفٌ يَقُولُونَ مَا لاَ يَفْعَلُونَ وَيَفْعَلُونَ مَا لاَ يُؤْمَرُونَ فَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِيَدِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِلِسَانِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِقَلْبِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَيْسَ وَرَاءَ ذَلِكَ مِنَ الإِيمَانِ حَبَّةُ خَرْدَلٍ " . قَالَ أَبُو رَافِعٍ فَحَدَّثْتُهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَأَنْكَرَهُ عَلَىَّ فَقَدِمَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَنَزَلَ بِقَنَاةَ فَاسْتَتْبَعَنِي إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَعُودُهُ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا سَأَلْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثْتُهُ ابْنَ عُمَرَ . قَالَ صَالِحٌ وَقَدْ تُحُدِّثَ بِنَحْوِ ذَلِكَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ .
عمرو ناقِد، ابوبکر بن نضر و عبد بن حمید برایم حدیث کردند — این لفظ از عبد است — گفتند: یعقوب بن ابراهیم بن سعد برایمان حدیث کرد، او گفت: پدرم برایم حدیث کرد، از صالح بن کیسان، از حارث، از جعفر بن عبدالله بن حکم، از عبدالرحمن بن مسور، از ابورافع، از عبدالله بن مسعود که رسول الله ﷺ فرمودند:
«هیچ پیامبری نبود که خداوند پیش از من در میان امتی برانگیخت مگر آنکه پیروان وفادار و یارانی داشت که سنت او را پاس میداشتند و به فرمانش اقتدا میکردند. سپس پس از آنان جانشینانی آمدند که آنچه را انجام نمیدهند بر زبان میآورند و آنچه را بدان دستور نیافتهاند انجام میدهند. پس هر کس با دست خود با آنان پیکار کند مؤمن است، و هر کس با زبانش با آنان پیکار کند مؤمن است، و هر کس با قلبش با آنان پیکار کند مؤمن است؛ و پس از آن به اندازه دانه خردلی ایمان باقی نمیماند.» ابورافع گفت: این حدیث را برای عبدالله بن عمر بازگو کردم ولی او آن را انکار کرد. سپس ابن مسعود آمد و در قنات فرود آمد، آنگاه عبدالله بن عمر مرا با خود همراه کرد تا به عیادت او برویم. من نیز با او رفتم. چون نشستیم، از ابن مسعود درباره این حدیث پرسیدم و او همانگونه که برای ابن عمر گفته بودم، برایم بازگو کرد. صالح گفت: از ابورافع نیز روایتی مشابه نقل شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مؤمنان راستین به اندازه توان خود در برابر بدی میایستند و آن را صادقانه ناپسند میشمارند.
یاران و پیروان وفاداری که با اخلاص از پیامبر خود پشتیبانی کردند.
افرادی که پس از یاران وفادار آمدند؛ در اینجا کسانی مقصودند که گفتار و کردارشان با هم سازگار نیست.
جلوگیری عملی از بدی در محدوده اختیار فرد و بدون ایجاد ستمی بزرگتر.
عالمان کلاسیک توضیح دادهاند که مقابله با بدی به اندازه توان انجام میشود: با اقدام عملی از سوی کسی که اختیار آن را دارد، با گفتار از سوی کسی که میتواند با ایمنی و خردمندی پند دهد، و در غیر این صورت با ناپسند شمردن آن در دل. این عبارت مجوزی برای خشونت خودسرانه نیست؛ همچنان باید حدود اختیار، عدالت و پیشگیری از زیان بزرگتر رعایت شود. بخش پایانی نشان میدهد که اگر کسی حتی در دل نیز از بدی بیزار نباشد، این امر تا چه اندازه جدی است.
- نخست رفتار خود را بررسی کنید و بگذارید گفتارتان با آنچه خود انجام میدهید هماهنگ باشد.
- اگر بدیای دیدید، با آرامش و احترام تذکر دهید و اختیار و پیامدهای آن را در نظر بگیرید.
- اگر نمیتوانید با ایمنی اقدام یا پند دهید، دستکم در دل آن بدی را ناپسند بشمارید و از آن حمایت نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.