Sahih Muslim، حدیث 5028
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ الضَّبِّ فَقَالَ " لاَ آكُلُهُ وَلاَ أُحَرِّمُهُ " .
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، لیث برای ما حدیث کرد؛ و محمد بن رُمح به من خبر داد، لیث ما را خبر داد، از نافع، از ابن عمر که گفت: مردی از رسول الله ﷺ درباره خوردن مارمولک صحرایی (ضب) پرسید، پس ایشان فرمودند: «من آن را نمیخورم و آن را حرام نیز نمیکنم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ سوسمار بیابانی را نمیخورد، اما آن را حرام اعلام نکرد.
سوسماری بیابانی که در عربستان یافت میشود؛ پیامبر ﷺ فرمود که خود آن را نمیخورد.
پیامبر ﷺ آن حیوان را حرام اعلام نکرد، هرچند خود آن را نمیخورد.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که بیزاری یا عادت شخصی پیامبر ﷺ بهخودیخود به معنای ممنوعیت شرعی نیست. روایات صحیح دیگر دربارهٔ ضَبّ روشن میکنند که پیامبر ﷺ آن را نمیخورد، چون خوردنش در محیط او رایج نبود؛ در حالی که صحابه آن را میخوردند و پیامبر ﷺ آنان را از این کار بازنداشت. ازاینرو، مذاهب فقهی اهلسنت خوردن ضَبّ را جایز میدانند.
- میان کاری که پیامبر ﷺ شخصاً انجام نمیداد و کاری که شرعاً حرام میکرد، تفاوت بگذارید.
- اگر تردید دارید، پیش از آنکه ترجیح شخصی را بهعنوان حکمی اسلامی مطرح کنید، توضیحی معتبر بجویید.
- تا زمانی که احکام اسلام چیزی را ممنوع نکردهاند، به تفاوت سلیقهها احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.