Sahih Muslim، حدیث 5029
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍآن را به مسلم روایت کرد
- 2أَبِي
- 3عُبَيْدُ اللَّهِ
- 4نَافِعٍ
- 5ابْنِ عُمَرَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ عَنْ أَكْلِ الضَّبِّ فَقَالَ " لاَ آكُلُهُ وَلاَ أُحَرِّمُهُ " .
محمد بن عبدالله بن نمیر برای ما حدیث کرد، گفت: پدرم برای ما حدیث کرد، گفت: عبیدالله برای ما حدیث کرد، از نافع، از ابن عمر که گفت: مردی در حالی که رسول خدا ﷺ بر روی منبر بودند، از ایشان درباره خوردن ضب (نوعی مارمولک صحرایی) پرسید. پس ایشان فرمودند: «من آن را نمیخورم و آن را حرام نیز نمیکنم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ سوسمار را نمیخورد، اما آن را حرام اعلام نکرد.
منظور در اینجا ضَبّ عربی است؛ نوعی سوسمار بیابانی که در منطقهٔ عربستان شناختهشده بود.
پیامبر ﷺ با این سخن روشن میکند که بیزاری یا عادت شخصی او بهخودیخود ممنوعیت شرعی ایجاد نمیکند.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که غذا نخوردن پیامبر ﷺ بهطور خودکار به معنای حرام بودن آن نیست. چهار مذهب فقهی اهلسنت عموماً خوردن ضَبّ را جایز میدانند؛ پیامبر ﷺ خود آن را نخورد، درحالیکه یارانش آن را میخوردند. این سخن میان سلیقهٔ شخصی و حکم الزامآور دینی تفاوت میگذارد.
- میان سلیقهٔ شخصی افراد در خوردن و یک حکم شرعی تفاوت بگذارید.
- اگر تردید دارید، بهجای پیروی صرف از عادت شخصی دیگران، دربارهٔ حکم دینی معتبر بپرسید.
- دربارهٔ حلال و حرام با دقت سخن بگویید و ممنوعیتها را بر پایهٔ دلیل بیان کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.