Sahih Muslim، حدیث 5031
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو الرَّبِيعِ، وَقُتَيْبَةُ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ عُقْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ، الأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الضَّبِّ بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ عَنْ نَافِعٍ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ أَيُّوبَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِضَبٍّ فَلَمْ يَأْكُلْهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهُ وَفِي حَدِيثِ أُسَامَةَ قَالَ قَامَ رَجُلٌ فِي الْمَسْجِدِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ .
و این حدیث را ابوالربیع و قتیبة برای ما روایت کردند، هر دو گفتند: حمّاد برای ما روایت کرد؛ (و در سندی دیگر) و زهیر بن حرب برایم روایت کرد، اسماعیل برای ما روایت کرد، هر دو از ایّوب؛ (و در سندی دیگر) و ابن نمیر برای ما روایت کرد، پدرم برای ما روایت کرد، مالک بن مغول برای ما روایت کرد؛ (و در سندی دیگر) و هارون بن عبدالله برایم روایت کرد، محمّد بن بکر به ما خبر داد، ابن جریج به ما خبر داد؛ (و در سندی دیگر) و هارون بن عبدالله برای ما روایت کرد، شجاع بن ولید برای ما روایت کرد، گفت: موسی بن عقبه را شنیدم؛ (و در سندی دیگر) و هارون بن سعید ایلی برای ما روایت کرد، ابن وهب برای ما روایت کرد، اسامة به من خبر داد؛ همگی از نافع، او از ابن عمر، و او از پیامبر ﷺ دربارهٔ مارمولک صحرایی با همان مضمون حدیث لیث از نافع روایت کردهاند، جز اینکه در حدیث ایّوب آمده است:
«مارمولکی برای رسول خدا ﷺ آورده شد، اما ایشان نه آن را خوردند و نه آن را حرام اعلام کردند.» و در حدیث اسامة آمده است: «مردی در مسجد ایستاده بود در حالی که رسول خدا ﷺ بر روی منبر بودند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
De Profeet ﷺ at geen dabb, maar verklaarde het dier niet verboden.
Een hagedissoort die voorkomt op het Arabisch Schiereiland; het gaat niet om alle hagedissen.
Dat de Profeet ﷺ ervan afzag, betekent op zichzelf niet dat hij het verboden verklaarde.
Een verhoging in de moskee waarop de imam de preek houdt.
Geleerden leiden hieruit af dat het persoonlijk afzien van toegestaan voedsel geen verbod instelt: de Profeet ﷺ at geen dabb, maar verbood het niet. De gangbare fiqh-uitleg verbindt zijn afzien met persoonlijke afkeer of onbekendheid ermee, niet met een religieus verbod. De Hanafitische, Malikitische, Shafiʿitische en Hanbalitische scholen verschillen in hun juridische beoordeling van het eten van dabb. De overlevering maakt in elk geval duidelijk dat zijn persoonlijke keuze niet als een algemeen verbod mag worden voorgesteld.
- Maak van een persoonlijke voorkeur niet zonder bewijs een religieus verbod.
- Vraag bij twijfel om een duidelijke uitleg voordat je een voedingsmiddel verboden noemt.
- Respecteer dat iemand een toegestaan gerecht kan afslaan zonder anderen daarin te beperken.
Deze Sahih-overlevering vermeldt de vraag over het eten van dabb en helpt de context van de uitspraak te verduidelijken.
Sahih Muslim · #5032 (Sahih)Deze overlevering bevat meer details over het eten van dabb en sluit aan bij het onderscheid tussen persoonlijke afkeer en een verbod.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.