Sahih Muslim، حدیث 5034
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ، مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ مَيْمُونَةَ فَأُتِيَ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَقَالَ بَعْضُ النِّسْوَةِ اللاَّتِي فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ أَخْبِرُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا يُرِيدُ أَنْ يَأْكُلَ . فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ فَقُلْتُ أَحَرَامٌ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ وَلَكِنَّهُ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ " . قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ .
یحیی بن یحیی برای ما حدیث کرد و گفت: من بر مالک از ابن شهاب، از ابوامامه بن سهل بن حنیف، از عبدالله بن عباس خواندم. او گفت: من و خالد بن ولید همراه رسول خدا ﷺ وارد خانه میمونه شدیم. سپس مارمولکی بریان شده برای ایشان آورده شد. رسول خدا ﷺ دست خود را به سوی آن دراز کردند، پس برخی از زنانی که در خانه میمونه بودند گفتند:
«به رسول خدا ﷺ اطلاع دهید که چه چیزی را قصد خوردن دارند.» آنگاه رسول خدا ﷺ دست خود را باز کشیدند. من پرسیدم: «ای رسول خدا، آیا این حرام است؟» فرمودند: «خیر، ولی چون این غذای سرزمین قوم من نیست، طبع من از آن گریزان است.» خالد گفت: «سپس من آن را برداشتم و خوردم، در حالی که رسول خدا ﷺ به من نگاه میکردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ نشان دادند که بیزاری شخصی بهتنهایی چیزی را حرام نمیکند.
نوعی سوسمار بیابانی که در عربستان خورده میشد.
تهیهشده با پختن حیوان روی آتش یا در کنار آن.
ناپسندی شخصی که بهخودیخود به معنای تحریم شرعی نیست.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که خوردن ضَبّ جایز است: پیامبر ﷺ آن را حرام ندانستند، اما بهدلیل ذائقه شخصی خود از آن نخوردند. خالد بن ولید در حضور ایشان از آن خورد. چهار مکتب فقهی اهلسنت ضَبّ را جایز میدانند؛ سلیقه و عادت شخصی، حکم شرعی غذا را تغییر نمیدهد.
- غذایی را فقط بهدلیل بیزاری شخصی خود حرام ندانید.
- اگر تردید دارید، پیش از داوری درباره حکم شرعی غذا پرسوجو کنید.
- تا وقتی غذا جایز است، به سلیقه شخصی دیگران احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.