Sahih Muslim، حدیث 5042
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ لاَ تَطْعَمُوهُ . وَقَذِرَهُ وَقَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُحَرِّمْهُ . إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَنْفَعُ بِهِ غَيْرَ وَاحِدٍ فَإِنَّمَا طَعَامُ عَامَّةِ الرِّعَاءِ مِنْهُ وَلَوْ كَانَ عِنْدِي طَعِمْتُهُ .
سلمه بن شبیب برایم حدیث کرد، حسن بن اعین برایمان حدیث کرد، معقل برایمان حدیث کرد، از ابوالزبیر که گفت: از جابر درباره خوردن مارمولک صحرایی (ضب) پرسیدم، پس فرمود:
«آن را نخورید»، زیرا او آن را ناپسند و مکروه میدانست. سپس گفت: عمر بن خطاب فرمود: «همانا پیامبر ﷺ آن را حرام نکردند. همانا خداوند عزوجل به وسیله آن به بسیاری از مردم سود رسانده است، چرا که غذای اصلی بیشتر شبانان از همین است و اگر نزد من بود، قطعاً آن را میخوردم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سوسمار بیابانی حرام نیست، هرچند جابر از آن خوشش نمیآمد.
سوسمار بیابانیای که بهعنوان غذا خورده میشد.
احساس بیزاری شخصی؛ این احساس بهخودیخود به معنای حرام بودن چیزی نیست.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که بیزاری شخصی با منع شرعی یکی نیست. عمر تأکید میکند که پیامبر ﷺ ضبّ را حرام اعلام نکرد. مذاهب فقهی در اصل خوردن ضبّ را جایز میدانند؛ بیزاری شناختهشدهٔ پیامبر ﷺ به ذائقه و عادت شخصی ایشان مربوط بود، نه به ممنوعیتی برای دیگران.
- میان ذائقهٔ شخصی و منع شرعی تفاوت بگذارید.
- بدون دلیل معتبر از منابع اسلامی، غذایی را حرام نخوانید.
- به تفاوت سلیقهها و عادتهای غذایی مردم احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.