Sahih Muslim، حدیث 5044
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍآن را به مسلم روایت کرد
- 2بَهْزٌ
- 3أَبُو عَقِيلٍ الدَّوْرَقِيُّ
- 4أَبُو نَضْرَةَ
- 5أَبِي سَعِيدٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي فِي غَائِطٍ مَضَبَّةٍ وَإِنَّهُ عَامَّةُ طَعَامِ أَهْلِي - قَالَ - فَلَمْ يُجِبْهُ فَقُلْنَا عَاوِدْهُ . فَعَاوَدَهُ فَلَمْ يُجِبْهُ ثَلاَثًا ثُمَّ نَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الثَّالِثَةِ فَقَالَ " يَا أَعْرَابِيُّ إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ أَوْ غَضِبَ عَلَى سِبْطٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَمَسَخَهُمْ دَوَابَّ يَدِبُّونَ فِي الأَرْضِ فَلاَ أَدْرِي لَعَلَّ هَذَا مِنْهَا فَلَسْتُ آكُلُهَا وَلاَ أَنْهَى عَنْهَا " .
محمد بن حاتم برای ما حدیث کرد، بهز برای ما حدیث کرد، ابوعقیل دورقی برای ما حدیث کرد، ابونضره برای ما حدیث کرد، از ابوسعید که مردی بادیهنشین نزد رسول خدا ﷺ آمد و گفت:
«من در سرزمینی پست زندگی میکنم که پر از مارمولک (ضب) است و این غذای اصلی خانواده من است.» راوی گفت: «پیامبر ﷺ پاسخی به او نداد.» ما گفتیم: «سوالت را تکرار کن.» او تکرار کرد، اما پیامبر سه بار پاسخی نداد. سپس در بار سوم، رسول خدا ﷺ او را صدا زد و فرمود: «ای بادیهنشین! همانا الله بر گروهی از بنیاسرائیل لعنت کرد یا خشم گرفت و آنان را به جنبندگانی روی زمین مسخ نمود. نمیدانم، شاید این مارمولک از همان دسته باشد؛ بنابراین من آن را نمیخورم، ولی از خوردن آن نهی هم نمیکنم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ گوشت ضَبّ را نخورد، اما آن را نیز حرام نکرد.
مارمولکی بیابانی که در محیط عربی آن را بهعنوان غذا میخوردند.
پیامبر ﷺ به مردمانی اشاره میکند که بنا بر روایت، خداوند آنان را به حیواناتی تبدیل کرد.
عالمان بر تفاوت میان پرهیز شخصی و یک حکم شرعی عمومی تأکید میکنند: پیامبر ﷺ گوشت ضَبّ را نخورد، اما آن را حرام اعلام نکرد. بیشتر عالمان، از جمله پیروان مذاهب فقهی مالک، شافعی و احمد، خوردن آن را جایز میدانند؛ اما در مذهب حنفی دیدگاهی مشهور در مخالفت با آن وجود دارد. دگرگونی یادشده به حیوانات، دلیلی بر حرام بودن ضَبّ امروزی نیست.
- میان چیزی که شخصی خود نمیخورد و چیزی که از نظر دینی حرام است تفاوت بگذارید.
- در مسائل مبهم دوباره توضیح بخواهید، اما محترمانه و با شکیبایی رفتار کنید.
- حرام بودن چیزی را بر پایهٔ بیزاری شخصی ثابت نکنید؛ در پی شواهد روشن دینی باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.