Sahih Muslim، حدیث 5201
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْخَالِقِ بْنُ، سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ عِنْدَ هَذَا الْمِنْبَرِ - وَأَشَارَ إِلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلُوهُ عَنِ الأَشْرِبَةِ فَنَهَاهُمْ عَنِ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ . فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَالْمُزَفَّتِ وَظَنَنَّا أَنَّهُ نَسِيَهُ فَقَالَ لَمْ أَسْمَعْهُ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَقَدْ كَانَ يَكْرَهُ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، یزید بن هارون برای ما حدیث کرد، عبدالخالق بن سلمه به ما خبر داد و گفت: شنیدم سعید بن مسیب میگفت: شنیدم عبدالله بن عمر در کنار این منبر — و به منبر رسول الله ﷺ اشاره کرد — میفرمود: هیئتی از قبیله عبدالقیس نزد رسول الله ﷺ آمدند و از ایشان درباره ظروف نوشیدنی پرسیدند. پس ایشان آنان را از استفاده از کدو، تنه درخت توخالی و ظروف سفالی خاص نهی فرمودند. سپس من به او گفتم: ای ابومحمد! و ظروف قیراندود شده چه حکمی دارند؟ و گمان کردیم که او ذکر آن را فراموش کرده است. پس او گفت: من در آن روز این مورد را از عبدالله بن عمر نشنیدم، هرچند که او چنین ظروفی را مکروه میدانست.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر ظرفهای ممنوع را با دقت نام میبرد و روشن میکند که چه چیزی را شخصاً نشنیده است.
نوشیدنیای که مثلاً از خیساندن خرما یا کشمش در آب به دست میآید.
میوهای توخالی و خشکشده که از آن بهعنوان ظرف استفاده میشد.
ظرفی با لایهٔ داخلی صاف و آببندیشده؛ روایت آن را جداگانه از ظرفهای دیگر نام میبرد.
دانشمندان این روایت را در میان متون مربوط به نبیذ و ظرفهایی بررسی میکنند که نبیذ در آنها تهیه میشد. ظرفهای ممنوعِ یادشده میتوانستند تخمیر و پدیدآمدن نوشیدنیِ مستکننده را پنهان یا تسریع کنند. بااینحال، ابن عمر با دقت میان موارد فرق میگذارد: او نمیگوید پیامبر ﷺ آن روز ظرف لعابدار را نیز نام بردند، هرچند خودش آن را ناپسند میدانست. فقیهان این روایتها را در کنار متون دیگر میسنجند؛ اصل کلیِ تعیینکننده این است که هر نوشیدنیِ مستکننده حرام است.
- هنگام نقل دانش دینی، دقیقاً بگویید چه چیزی را خود شنیدهاید و چه چیزی را نشنیدهاید.
- متون مربوط به ظرفهای خاص را در کنار حکم کلیِ تحریم نوشیدنیِ مستکننده بخوانید.
- در تهیهٔ نوشیدنیهایی که ممکن است تخمیر شوند دقت کنید: از روش یا ظرفی که پدیدآمدن حالت مستی را پنهان میکند، پرهیز کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.