Sahih Muslim، حدیث 5316
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ لأُمِّ سُلَيْمٍ قَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَىْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ . فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتِ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ ثَوْبِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ " . قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ . فَقَالَ " أَلِطَعَامٍ " . فَقُلْتُ نَعَمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَنْ مَعَهُ " قُومُوا " . قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتِ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ - قَالَ - فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُ حَتَّى دَخَلاَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلُمِّي مَا عِنْدَكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ " . فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَفُتَّ وَعَصَرَتْ عَلَيْهِ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ " . فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ " . فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ " . حَتَّى أَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ رَجُلاً أَوْ ثَمَانُونَ .
یحیی بن یحیی برای ما حدیث کرد و گفت: بر مالک بن انس خواندم، از اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه که او انس بن مالک را شنید که میگفت: ابوطَلحه به اُمّ سُلَیم گفت:
«صدای رسول خدا ﷺ را ضعیف شنیدم و در آن نشانه گرسنگی یافتم؛ آیا نزد تو چیزی هست؟» گفت: «آری.» سپس قرصهایی از نان جو بیرون آورد و خمار خود را گرفت و نان را در بخشی از آن پیچید و زیر لباس من پنهان کرد و با بخش دیگرش مرا پوشاند. آنگاه مرا نزد رسول خدا ﷺ فرستاد. من رفتم و دیدم رسول خدا ﷺ در مسجد نشستهاند و مردمی با ایشان هستند. نزد آنان ایستادم. رسول خدا ﷺ فرمودند: «آیا ابوطَلحه تو را فرستاده است؟» گفتم: «آری.» فرمودند: «برای طعام است؟» گفتم: «آری.» پس رسول خدا ﷺ به کسانی که با او بودند فرمودند: «برخیزید.» ایشان حرکت کردند و من پیشاپیش آنان رفتم تا به ابوطَلحه رسیدم و خبر دادم. ابوطَلحه گفت: «ای اُمّ سُلَیم! رسول خدا ﷺ با مردم آمدهاند و ما غذایی نداریم که به آنان بدهیم.» او گفت: «الله و رسولش داناترند.» ابوطَلحه بیرون رفت تا به رسول خدا ﷺ رسید و رسول خدا ﷺ همراه او وارد شدند. سپس رسول خدا ﷺ فرمودند: «ای اُمّ سُلَیم! آنچه نزد توست بیاور.» او آن نان را آورد. رسول خدا ﷺ دستور دادند نان را ریز کنند و اُمّ سُلَیم مشک کوچکی را روی آن فشرد و آن را طعمدار کرد. سپس رسول خدا ﷺ بر آن آنچه الله خواست فرمودند. آنگاه فرمودند: «به ده نفر اجازه ورود بده.» به آنان اجازه داده شد، خوردند تا سیر شدند و بیرون رفتند. سپس فرمودند: «به ده نفر دیگر اجازه بده.» به آنان نیز اجازه داده شد، خوردند تا سیر شدند و بیرون رفتند. باز فرمودند: «به ده نفر دیگر اجازه بده.» تا اینکه همه قوم خوردند و سیر شدند، در حالی که هفتاد یا هشتاد مرد بودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
به برکت الله، نانی اندک برای هشتاد مهمان کافی شد.
نانهایی که از آرد جو تهیه شدهاند.
محفظهٔ کوچک چرمی که ام سلیم در آن چاشنی نگه میداشت.
عبارت ام سلیم برای بیان توکلش بود: نتیجه را به الله واگذاشت و از راهنمایی پیامبر ﷺ پیروی کرد.
عالمان این ماجرا را معجزهای از پیامبر ﷺ و نشانهای از برکت میدانند: مقدار اندکی غذا، هفتاد یا هشتاد مرد را سیر کرد. این روایت همچنین مهماننوازی و بخشندگی را میستاید، حتی زمانی که آذوقه محدود است. توکل ام سلیم به الله به معنای دست روی دست گذاشتن نبود؛ او غذا را آماده کرد و سپس با اطمینان عمل کرد. این ماجرا همچنین میآموزد که تقسیم غذا و پذیرایی از مهمانان، کارهایی ارزشمندند.
- آنچه دارید با مهمانان تقسیم کنید؛ بخشندگی به پر بودن انبار وابسته نیست.
- اقدامهای عملی را انجام دهید و سپس هنگامی که نتیجه از اختیار شما بیرون است، به الله توکل کنید.
- برای غذا ارزش قائل شوید و تقسیم آن را چنان سامان دهید که همه بتوانند با کرامت غذا بخورند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.