Sahih Muslim، حدیث 5703
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ - قَالَتْ - حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ . فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَىَّ أَوِ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَىَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ . قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ . قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ . قَالَ وَجُبِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ . قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ " . قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ " . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ قَالَ " لاَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ " .
ابو کُرَیب به ما حدیث کرد، ابن نُـمَیر به ما حدیث کرد، از هشام، از پدرش، از عایشه رضی الله عنها که فرمود: مردی یهودی از قبیله بنیزُریق به نام لَبید بن اَعصَم، رسول خدا ﷺ را سحر کرد. عایشه گفت: تا جایی که برای رسول خدا ﷺ چنین پنداشته میشد که کاری را انجام دادهاند در حالی که واقعاً آن کار را نکرده بودند. تا اینکه یک روز یا یک شب، رسول خدا ﷺ دعا کردند، سپس دوباره دعا کردند و باز هم دعا نمودند و آنگاه فرمودند:
«ای عایشه! آیا دانستی که الله درباره آنچه از او پرسیده بودم، مرا آگاه ساخت؟ دو مرد نزد من آمدند؛ یکی کنار سرم نشست و دیگری کنار پاهایم. آنکه کنار سرم بود به آنکه کنار پاهایم بود گفت — یا آنکه کنار پاهایم بود به آنکه کنار سرم بود گفت —: درد این مرد چیست؟ گفت: سحر شده است. پرسید: چه کسی او را سحر کرده؟ گفت: لبید بن اعصم. پرسید: با چه چیزی؟ گفت: با شانه و موهای گیرکرده در آن، و غلاف نرخرمای درخت خرما. پرسید: آن کجاست؟ گفت: در چاه ذیاَروان.» عایشه گفت: سپس رسول خدا ﷺ همراه گروهی از یارانش به آنجا رفتند و فرمودند: «ای عایشه! به الله سوگند، گویی آب آن مانند حنای حلشده بود و درختان خرمایش همچون سرهای شیاطین بودند.» عایشه گفت: عرض کردم: ای رسول خدا ﷺ! چرا آن را نسوزاندید؟ فرمودند: «نه، اما من را الله شفا داده است و خوش نداشتم که مردم را به شرّ و فتنهای برانگیزم، پس دستور دادم و آن را دفن کردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خداوند پیامبر ﷺ را از جادو بهبود بخشید و ایشان خویشتنداری را برگزید.
بر پایهٔ روایت، لبید بن اعصم پیامبر ﷺ را با جادو هدف قرار داد. خداوند محل آن شیء را به ایشان نشان داد و ایشان را شفا بخشید؛ پیامبر ﷺ دستور داد آن را دفن کنند تا میان مردم فتنه و آسیب برنینگیزد.
گرفتارِ سِحر؛ گونهای ممنوع از جادوگری.
غلافی که خوشهٔ شکوفهدار نخل را دربرمیگیرد.
گیاهی که برگهایش بهعنوان رنگدانه به کار میروند.
عالمان توضیح میدهند که این گرفتاری بر ادراک و اعمال دنیوی پیامبر ﷺ اثر گذاشت، نه بر ابلاغِ قابلاعتمادِ وحی از سوی ایشان. روایت وجود سِحر را تأیید میکند، اما نشان میدهد که سِحر بیرون از ارادهٔ خداوند قدرتی ندارد. تصمیم ایشان به نابود نکردن علنیِ آن شیء، نشاندهندهٔ خویشتنداری بود: ایشان نمیخواست انتقام یا دشمنی میان مردم را برانگیزد. فقیهان تأکید میکنند که مقابله با سِحر با روشهای مجاز، مانند دعا و تلاوت قرآن، رواست، نه با جادوی ممنوع.
- هنگام ترس یا گرفتاری، با دعا و روشهای درمانیِ مجاز از خداوند یاری بخواهید.
- بدون مدرک معتبر، کسی را به جادوگری متهم نکنید.
- در هنگام اختلاف، روشی را برگزینید که از دشمنی بیشتر جلوگیری کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.