Sahih Muslim، حدیث 5733
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّآن را به مسلم روایت کرد
- 2هُشَيْمٌ
- 3أَبِي بِشْرٍ
- 4أَبِي الْمُتَوَكِّلِ
- 5أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانُوا فى سَفَرٍ فَمَرُّوا بِحَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ فَلَمْ يُضِيفُوهُمْ . فَقَالُوا لَهُمْ هَلْ فِيكُمْ رَاقٍ فَإِنَّ سَيِّدَ الْحَىِّ لَدِيغٌ أَوْ مُصَابٌ . فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ نَعَمْ فَأَتَاهُ فَرَقَاهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَبَرَأَ الرَّجُلُ فَأُعْطِيَ قَطِيعًا مِنْ غَنَمٍ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا . وَقَالَ حَتَّى أَذْكُرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا رَقَيْتُ إِلاَّ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ . فَتَبَسَّمَ وَقَالَ " وَمَا أَدْرَاكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ " . ثُمَّ قَالَ " خُذُوا مِنْهُمْ وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ مَعَكُمْ " .
یحیی بن یحیی تمیمی به ما حدیث کرد، هشیم از ابوبشر، او از ابوالمتوکل و او از ابوسعید خدری روایت نمود که گروهی از اصحاب رسول الله ﷺ در سفری بودند و از قبیلهای از قبایل عرب عبور کردند. آنان درخواست مهماننوازی کردند، اما آن قبیله پذیرایی نکردند. سپس مردم قبیله پرسیدند:
«آیا در میان شما کسی هست که دمیدن (رقیه) بداند؟ زیرا سرور قبیله ما را عقرب گزیده است.» مردی از میان اصحاب گفت: «بله.» پس نزد او رفت و با سوره فاتحهالکتاب بر او دمید و آن مرد شفا یافت. به او گلهای از گوسفندان داده شد، اما او از پذیرفتن آن امتناع ورزید و گفت: «تا زمانی که این موضوع را با پیامبر ﷺ در میان نگذارم، آن را نمیپذیرم.» سپس نزد پیامبر ﷺ آمد و ماجرا را بازگو کرد و گفت: «ای رسول خدا! به خدا سوگند، جز با سوره فاتحهالکتاب دمی ندمیدم.» پیامبر ﷺ لبخندی زدند و فرمودند: «از کجا دانستی که آن رقیه است؟» آنگاه فرمودند: «آن را از ایشان بگیرید و سهمی نیز برای من در کنار سهم خودتان قرار دهید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ رُقیه با سورهٔ فاتحه و پاداش آن را تأیید کرد.
دعا یا تلاوت قرآن برای درخواست شفا و حفاظت از خداوند.
سورهٔ آغازین قرآن که صحابی برای شفا تلاوت کرد.
پذیرایی از مسافر و فراهمکردن غذا، نوشیدنی یا سرپناه برای او.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که رُقیه با آیات قرآن جایز است و میتوان برای این منظور سورهٔ فاتحه را تلاوت کرد. شفا از خداوند است؛ تلاوت، دعایی جایز است و نیرویی مستقل ندارد. پیامبر ﷺ پاداش این رُقیه را نیز تأیید کرد، به شرط آنکه درمان جایز باشد و دستمزد از پیش بهعنوان شرط تعیین نشده باشد. قبیله با نپذیرفتن مهماننوازی از مسافران رفتار نادرستی کرد، اما صحابه با این حال رئیس آنان را درمان کردند.
- سورهٔ فاتحه را بهعنوان رُقیه تلاوت کنید و از خداوند شفا بخواهید، بیآنکه خودِ تلاوت را منشأ مستقل نیروی شفابخش بدانید.
- دستمزد درمان جایز را بهروشنی توافق کنید و هرگاه شرایط آن شرعی باشد، آن را بپذیرید.
- به دیگران کمک کنید، حتی اگر پیشتر در مهماننوازی یا مهربانی کوتاهی کرده باشند.
این روایت صحیح نیز شرح میدهد که صحابی برای رئیس قبیلهای که گزیده شده بود سورهٔ فاتحه را تلاوت کرد و سپس پیامبر ﷺ دریافت دستمزد را تأیید فرمود.
Sahih Muslim · #5734 (Sahih)این روایت از همان سند نقل شده و نسخهای موازی از رُقیه با سورهٔ فاتحه و تأیید پاداش آن را ارائه میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.