Sahih Muslim، حدیث 5950
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي، سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةً قِبَلَ نَجْدٍ فَأَدْرَكَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ شَجَرَةٍ فَعَلَّقَ سَيْفَهُ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا - قَالَ - وَتَفَرَّقَ النَّاسُ فِي الْوَادِي يَسْتَظِلُّونَ بِالشَّجَرِ - قَالَ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ رَجُلاً أَتَانِي وَأَنَا نَائِمٌ فَأَخَذَ السَّيْفَ فَاسْتَيْقَظْتُ وَهُوَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِي فَلَمْ أَشْعُرْ إِلاَّ وَالسَّيْفُ صَلْتًا فِي يَدِهِ فَقَالَ لِي مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ قُلْتُ اللَّهُ . ثُمَّ قَالَ فِي الثَّانِيَةِ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ قُلْتُ اللَّهُ . قَالَ فَشَامَ السَّيْفَ فَهَا هُوَ ذَا جَالِسٌ " . ثُمَّ لَمْ يَعْرِضْ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
عبد بن حمید برای ما حدیث کرد، عبدالرزاق به ما خبر داد، معمر به ما خبر داد، از زهری، از ابوسلمه، از جابر؛ و (در روایت دیگر) ابوعمران محمد بن جعفر بن زیاد برایم حدیث کرد — و این لفظ از اوست — ابراهیم یعنی ابن سعد به ما خبر داد، از زهری، از سنان بن ابیسنان دؤلی، از جابر بن عبدالله که گفت: همراه رسول خدا ﷺ در غزوهای به سوی نجد رفتیم. سپس رسول خدا ﷺ در درهای پر از درختان خاردار به ما رسیدند. رسول خدا ﷺ زیر درختی فرود آمدند و شمشیر خود را بر شاخهای از آن آویختند. او گفت: مردم در دره پراکنده شدند تا زیر سایه درختان استراحت کنند. او گفت: سپس رسول خدا ﷺ فرمودند:
«مردی نزد من آمد در حالی که خواب بودم و شمشیرم را برداشت. بیدار شدم و دیدم او بالای سرم ایستاده است و ناگهان دیدم شمشیر برهنه در دست اوست. به من گفت: چه کسی تو را از دست من حفظ میکند؟ گفتم: الله. سپس بار دوم گفت: چه کسی تو را از دست من حفظ میکند؟ گفتم: الله. پس شمشیر را غلاف کرد و اینک همان شخص اینجا نشسته است.» سپس رسول خدا ﷺ هیچ آسیبی به او نرساندند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ بر الله توکل کرد و به کسی که قصد آزارش را داشت انتقام نگرفت.
جابر روایت میکند که این ماجرا در یکی از غزوهها بهسوی نجد رخ داد؛ زمانی که پیامبر ﷺ زیر درختی استراحت میکرد.
ناحیهای در شبهجزیرهٔ عربستان که غزوه بهسوی آن انجام شد.
شمشیری که از غلاف بیرون آورده شده و آمادهٔ استفاده است.
پوششی که شمشیر در آن نگهداری میشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که توکل بر الله دل را در هنگام خطر استوار میسازد، بیآنکه به معنای کنارگذاشتن تدابیر احتیاطی باشد. این ماجرا همچنین از حفاظت ویژهٔ پیامبر ﷺ حکایت دارد. اینکه ایشان پس از خلع سلاح آن مرد، او را به حال خود گذاشت، نمونهای از خویشتنداری و مهربانی دانسته میشود؛ اما از آن نمیتوان قاعدهای کلی نتیجه گرفت که خشونت یا تهدید نباید مجازات شود.
- هنگام ترس، از الله یاری بخواهید و آگاهانه توکل خود را بر زبان آورید.
- تدابیر احتیاطی معقول را به کار بگیرید، اما دل خود را کاملاً به اسباب وابسته نکنید.
- پس از برطرفشدن خطر، هرگاه حق و امنیت اجازه دهد، رفتاری سنجیده و مهربانانه در پیش بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.