Sahih Muslim، حدیث 6015
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ، زَيْدُ بْنُ يَزِيدَ أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ - قَالَ قَالَ إِسْحَاقُ قَالَ أَنَسٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ خُلُقًا فَأَرْسَلَنِي يَوْمًا لِحَاجَةٍ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لاَ أَذْهَبُ . وَفِي نَفْسِي أَنْ أَذْهَبَ لِمَا أَمَرَنِي بِهِ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجْتُ حَتَّى أَمُرَّ عَلَى صِبْيَانٍ وَهُمْ يَلْعَبُونَ فِي السُّوقِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَبَضَ بِقَفَاىَ مِنْ وَرَائِي - قَالَ - فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقَالَ " يَا أُنَيْسُ أَذَهَبْتَ حَيْثُ أَمَرْتُكَ " . قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَنَا أَذْهَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ أَنَسٌ وَاللَّهِ لَقَدْ خَدَمْتُهُ تِسْعَ سِنِينَ مَا عَلِمْتُهُ قَالَ لِشَىْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا أَوْ لِشَىْءٍ تَرَكْتُهُ هَلاَّ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا .
ابو معن رقاشی، زید بن یزید به ما خبر داد، عمر بن یونس برای ما حدیث کرد، عکرمه — که ابن عمار است — گفت: اسحاق گفت، انس گفت: رسول خدا ﷺ خوشاخلاقترین مردم بود. روزی مرا برای کاری فرستاد، گفتم:
«به خدا قسم نمیروم.» اما در دلم قصد داشتم که به دستور پیامبر خدا ﷺ عمل کنم. بیرون رفتم تا اینکه از کنار کودکانی که در بازار بازی میکردند گذشتم. ناگهان رسول خدا ﷺ از پشت آمد و گردنم را گرفت. به او نگاه کردم در حالی که لبخند میزد. فرمود: «ای اُنَیس! آیا به جایی که دستورت دادم رفتی؟» گفتم: «بله، ای رسول خدا! اکنون میروم.» انس گفت: «به خدا قسم، نه سال به ایشان خدمت کردم، اما هرگز ندیدم که درباره کاری که انجام داده بودم بفرمایند: «چرا چنین و چنان کردی؟» یا درباره کاری که ترک کرده بودم بفرمایند: «چرا چنین و چنان نکردی؟»»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ با انس با صبر و مهربانی رفتار میکرد.
شکل کوچک و محبتآمیز نام انس که پیامبر ﷺ با آن با مهربانی او را خطاب میکرد.
دستوری برای انجام کاری برای کسی یا رفتن به جایی.
دانشمندان از این روایت درمییابند که خوشخُلقی در رفتار روزمره آشکار میشود: با مهربانی سخن گفتن، در برابر خطاها صبور بودن و بیدلیل سرزنش نکردن. این روایت مدیران و مربیان را تشویق میکند که بدون خشونت، دستورهای روشن بدهند. همچنین میآموزد که نرمخویی به معنای نادیده گرفتن مسئولیت نیست: انس میدانست که آن دستور را انجام خواهد داد.
- با کودکان و کارکنان با مهربانی سخن بگویید، حتی وقتی در واکنش نشان دادن کند هستند.
- خطا را آرام اصلاح کنید و بدون تحقیر کسی توضیح دهید که از این پس چه کاری لازم است.
- هنگام دادن دستور، توان و کرامت کسی را که آن را اجرا میکند در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.