Sahih Muslim، حدیث 6241
روایتشده توسط Sa'd ibn Abi Waqqas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَآن را به مسلم روایت کرد
- 2مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَسَدِيُّ
- 3إِسْرَائِيلَ
- 4الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ
- 5أَبِيهِ
- 6سَعْدٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَسَدِيُّ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ نَفَرٍ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اطْرُدْ هَؤُلاَءِ لاَ يَجْتَرِئُونَ عَلَيْنَا . قَالَ وَكُنْتُ أَنَا وَابْنُ مَسْعُودٍ وَرَجُلٌ مِنْ هُذَيْلٍ وَبِلاَلٌ وَرَجُلاَنِ لَسْتُ أُسَمِّيهِمَا فَوَقَعَ فِي نَفْسِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقَعَ فَحَدَّثَ نَفْسَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ}
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، محمد بن عبدالله اسدی برای ما حدیث کرد، از اسرائیل، از مقدام بن شریح، از پدرش، از سعد که گفت: ما شش نفر همراه پیامبر ﷺ بودیم. مشرکان به پیامبر ﷺ گفتند:
«این افراد را دور کن تا بر ما گستاخی نکنند.» سعد گفت: در آن هنگام من، ابن مسعود، مردی از قبیله هذیل، بلال و دو مرد دیگر که نامشان را نمیبرم حضور داشتند. سپس آنچه الله خواست در دل رسول الله ﷺ گذشت و با خود سخن گفت. آنگاه الله عزوجل این آیه را نازل فرمود: {کسانی را که پروردگارشان را بامدادان و شامگاهان میخوانند و خشنودی او را میجویند، از خود مران}.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عبادتگزاران مخلص را نباید برای خشنود کردن افراد بانفوذ از خود راند.
سعد نقل میکند که مشرکان از پیامبر ﷺ خواستند یاران فقیرش را از خود براند. پس از آن این آیه نازل شد: «کسانی را که صبح و شام پروردگارشان را میخوانند و خشنودی او را میجویند، از خود مران.»
در پی رضایت الله بودن و عبادت خالصانهٔ او.
رفتاری بیپروا یا بیملاحظه در برابر دیگران داشتن.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که ارزش انسان نزد الله به ثروت، تبار یا شهرت او بستگی ندارد، بلکه به اخلاص و تقوای او وابسته است. قرآن به پیامبر ﷺ سفارش میکند مؤمنانی را که پروردگارشان را میخوانند، برای همراهی با افراد بانفوذ از خود نراند (انعام ۶:۵۲). بنابراین، این روایت تأکید میکند که محافل دینی نباید بر پایهٔ جایگاه دنیوی سامان یابند.
- در مسجد، مردم را بر پایهٔ اخلاصشان بسنجید، نه درآمد، تبار یا نفوذشان.
- در گفتوگو یا گردهمایی، به بهای نادیده گرفتن مؤمنان مخلص، به دیدارکنندگان بانفوذ اولویت ندهید.
- از خود بپرسید آیا کارهایتان برای خشنودی الله است یا برای جلب توجه مردم.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.