Sahih Muslim، حدیث 672
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ عَنِ الْمَنِيِّ، يُصِيبُ ثَوْبَ الرَّجُلِ أَيَغْسِلُهُ أَمْ يَغْسِلُ الثَّوْبَ فَقَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَغْسِلُ الْمَنِيَّ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ فِي ذَلِكَ الثَّوْبِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَى أَثَرِ الْغَسْلِ فِيهِ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، محمد بن بشر برای ما حدیث کرد، از عمرو بن میمون که گفت: از سلیمان بن یسار درباره منیای که بر لباس مرد برخورد کند پرسیدم که آیا باید آن را بشوید یا لباس را غسل دهد؟ او پاسخ داد: عایشه به من خبر داد که رسول الله ﷺ منی را میشستند و سپس با همان لباس برای نماز بیرون میرفتند، در حالی که من اثر شستشو را بر آن میدیدم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ منی را از لباس خود میشست و با آن نماز میخواند.
مایعی که در روایت بر لباس افتاده بود.
اثر خیس یا شستهشدهای که پس از پاککردن باقی میماند.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که پیش از نماز باید منی را از لباس زدود. مذاهب فقهی دربارهٔ نجسبودن منی اختلاف دارند: مذهب حنفی و مالکی آن را نجس میدانند، درحالیکه مذهب شافعی و حنبلی آن را پاک میدانند. آنان همچنین دربارهٔ واجببودن شستوشو یا کافیبودن زدودن آن پس از خشکشدن بحث کردهاند؛ در هر حال، روایت نشان میدهد که پیامبر ﷺ آن را شست.
- پیش از نماز، آلودگیها را از لباس خود پاک کنید و مطمئن شوید که محل پاک است.
- احکام پاکیزگی را با دقت بیاموزید، زیرا عالمان ممکن است بر پایهٔ متون معتبر به نتایج فقهی متفاوتی برسند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.