کتاب ذکر، دعا، توبه و استغفار · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 6913

روایت‌شده توسط Juwairiyah bint al-Harith. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب ذکر، دعا، توبه و استغفار
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Juwairiyah bint al-Harith

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي عُمَرَ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مِنْ عِنْدِهَا بُكْرَةً حِينَ صَلَّى الصُّبْحَ وَهِيَ فِي مَسْجِدِهَا ثُمَّ رَجَعَ بَعْدَ أَنْ أَضْحَى وَهِيَ جَالِسَةٌ فَقَالَ ‏"‏ مَا زِلْتِ عَلَى الْحَالِ الَّتِي فَارَقْتُكِ عَلَيْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَقَدْ قُلْتُ بَعْدَكِ أَرْبَعَ كَلِمَاتٍ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ لَوْ وُزِنَتْ بِمَا قُلْتِ مُنْذُ الْيَوْمِ لَوَزَنَتْهُنَّ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ ‏"‏ ‏.‏

ترجمه

قتیبة بن سعید، عمرو ناقِد و ابن ابی‌عمر برای ما حدیث کردند — و این لفظ از ابن ابی‌عمر است — گفتند: سفیان برای ما حدیث کرد، از محمد بن عبدالرحمن مولای آل طلحه، از کریب، از ابن عباس، از جویریه که پیامبر ﷺ بامدادان از نزد او بیرون رفت در حالی که او در جایگاه نمازش مشغول ادای نماز صبح بود. سپس پس از برآمدن آفتاب بازگشت در حالی که او هنوز نشسته بود. فرمود:

«هنوز بر همان حالتی هستی که تو را بر آن ترک کردم؟» گفت: «بله.» پیامبر ﷺ فرمود: «من پس از تو چهار کلمه را سه بار گفتم که اگر با آنچه از صبح تاکنون خوانده‌ای سنجیده شود، بر آن سنگینی خواهد کرد: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ (پاک و منزه است خداوند و ستایش اوست، به شمار آفرینش‌هایش، و به اندازه خشنودی ذاتش، و به وزن عرشش، و به مقدار مرکب کلماتش).»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ ذکری کوتاه با معنایی بسیار گسترده آموخت.

توضیح واژه‌های دشوار
سبحان‌الله و بحمده

الله از هر نقصی پاک و منزه است و همهٔ ستایش‌ها از آنِ اوست.

به اندازهٔ خشنودیِ او

تعبیری که گستردگی خشنودی الله را بیان می‌کند.

به شمار جوهرِ کلمات او

مقدار جوهری که برای نوشتن کلمات الله لازم می‌شود.

برداشت‌های عالمان

دانشمندان از این روایت درمی‌یابند که ذکر می‌تواند در واژگان کوتاه باشد، اما پاداش و معنایی بزرگ داشته باشد. این عبارت، ستایش را با گسترهٔ آفریدگان، خشنودی الله، عرش و کلمات او پیوند می‌دهد و آن را فزونی می‌بخشد. حدیث به آموختن دقیق و به‌کاربردن عبارت‌های نقل‌شده تشویق می‌کند؛ اما نمی‌گوید که دیگر گونه‌های عبادت یا ذکر بی‌نیازکننده‌اند.

درس‌هایی برای امروز
  1. ذکر نقل‌شده را حفظ کنید و با توجه بر زبان آورید؛ برای نمونه، در صبح.
  2. کوتاه‌بودن یک کار نیک را مایهٔ دلسردی ندانید: کلمات خالصانهٔ ستایش می‌توانند معنایی بزرگ داشته باشند.
  3. ذکر را با دیگر گونه‌های عبادت همراه کنید و به عبارت‌های صحیحِ نقل‌شده پایبند باشید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.