Sahih Muslim، حدیث 6958
روایتشده توسط Nu'man ibn Bashir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Nu'man ibn Bashir
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ خَطَبَ النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ فَقَالَ " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ حَمَلَ زَادَهُ وَمَزَادَهُ عَلَى بَعِيرٍ ثُمَّ سَارَ حَتَّى كَانَ بِفَلاَةٍ مِنَ الأَرْضِ فَأَدْرَكَتْهُ الْقَائِلَةُ فَنَزَلَ فَقَالَ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ وَانْسَلَّ بَعِيرُهُ فَاسْتَيْقَظَ فَسَعَى شَرَفًا فَلَمْ يَرَ شَيْئًا ثُمَّ سَعَى شَرَفًا ثَانِيًا فَلَمْ يَرَ شَيْئًا ثُمَّ سَعَى شَرَفًا ثَالِثًا فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَأَقْبَلَ حَتَّى أَتَى مَكَانَهُ الَّذِي قَالَ فِيهِ فَبَيْنَمَا هُوَ قَاعِدٌ إِذْ جَاءَهُ بَعِيرُهُ يَمْشِي حَتَّى وَضَعَ خِطَامَهُ فِي يَدِهِ فَلَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ مِنْ هَذَا حِينَ وَجَدَ بَعِيرَهُ عَلَى حَالِهِ " . قَالَ سِمَاكٌ فَزَعَمَ الشَّعْبِيُّ أَنَّ النُّعْمَانَ رَفَعَ هَذَا الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَمَّا أَنَا فَلَمْ أَسْمَعْهُ .
عبیدالله بن معاذ عنبری به ما حدیث کرد، پدرم به ما حدیث کرد، ابویونس از سِماک برای ما حدیث کرد، او گفت: نعمان بن بشیر خطبه خواند و فرمود:
«خداوند از توبهی بندهاش بیشتر شاد میشود تا مردی که آذوقه و آب خود را بر شترش نهاد و راه افتاد تا اینکه به بیابانی بیآبوعلف رسید. هنگام استراحت نیمروز فرا رسید، پس زیر درختی پیاده شد. خواب بر چشمانش غلبه کرد و شترش گریخت. چون بیدار شد، بر تپهای رفت اما چیزی ندید. سپس بر تپهی دوم رفت ولی باز هم چیزی نیافت. آنگاه بر تپهی سوم بالا رفت اما همچنان چیزی مشاهده نکرد. سرانجام به جایگاه پیشین خود بازگشت. همینکه آنجا نشسته بود، ناگهان شترش قدمزنان نزد او آمد و افسارش را در دست او گذاشت. قسم به الله! خداوند از توبهی بندهاش بیش از شادی این مرد هنگام یافتن شترش در همان حالت، مسرور میگردد.» سِماک گفت: شعبی ادعا کرده است که نعمان این حدیث را به پیامبر ﷺ نسبت داده است، ولی من خودم آن را نشنیدهام.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله مستقیماً از بازگشت صادقانهٔ بندهاش خشنود میشود.
بازگشت به سوی الله با ترک گناه، پشیمانی از آن و تصمیم جدی برای تکرار نکردنش.
خوراک و نوشیدنیای که شخص برای سفر همراه خود میبرد.
طناب یا بندی که با آن شتر را هدایت میکنند.
عالمان از این تصویرپردازی، عظمت رحمت الله و جایگاه والای توبهٔ صادقانه نزد او را درمییابند. این تشبیه، شادی عمیق مسافری را نشان میدهد که شتر گمشدهاش را بازمییابد، بیآنکه الله به آفریدگانش تشبیه شود. روایت ترغیب میکند که انسان پس از گناه، امیدوارانه به سوی الله بازگردد و از آمرزش او نومید نشود.
- پس از گناه، بیدرنگ با پشیمانی صادقانه و تصمیمی استوار برای دوری از آن، به سوی الله بازگرد.
- نگذار احساس گناه تو را به ناامیدی بکشاند: آمرزش بخواه و اگر به کسی ستم کردهای، آن را جبران کن.
- به کسی که توبه میکند فرصت شروعی دوباره بده و کمکش کن تا در انتخابهای نیک پایدار بماند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.