Sahih Muslim، حدیث 6960
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، - وَهُوَ عَمُّهُ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ حِينَ يَتُوبُ إِلَيْهِ مِنْ أَحَدِكُمْ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِأَرْضِ فَلاَةٍ فَانْفَلَتَتْ مِنْهُ وَعَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَأَيِسَ مِنْهَا فَأَتَى شَجَرَةً فَاضْطَجَعَ فِي ظِلِّهَا قَدْ أَيِسَ مِنْ رَاحِلَتِهِ فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ إِذَا هُوَ بِهَا قَائِمَةً عِنْدَهُ فَأَخَذَ بِخِطَامِهَا ثُمَّ قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَبْدِي وَأَنَا رَبُّكَ . أَخْطَأَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ " .
محمد بن صباح و زهیر بن حرب به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: عمر بن یونس به ما حدیث کرد، عکرمه بن عمار به ما حدیث کرد، اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه به ما حدیث کرد، انس بن مالک - که دایی اوست - به ما حدیث کرد و گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«خداوند از توبهی بندهاش هنگامی که به سوی او بازگردد، بیشتر شاد میشود تا یکی از شما که بر مرکب خود در سرزمینی بیابانی باشد و مرکبش از او بگریزد در حالی که خوراک و نوشیدنیاش بر آن است. سپس از یافتن آن مأیوس شود و پای درختی برود و در سایهی آن دراز بکشد در حالی که کاملاً از مرکبش ناامید شده است. در همین حال است که ناگهان مرکبش را ایستاده در کنار خود میبیند. پس مهار آن را میگیرد و از شدت خوشحالی میگوید: «بار خدایا! تو بندهی منی و من پروردگار توأم.» او از شدت شادی دچار این اشتباه لفظی شد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خداوند از بازگشت صادقانه بندهاش شادمان میشود.
بازگشت به سوی خداوند با پشیمانی از گناه، دستکشیدن از آن و درخواست آمرزش.
منطقهای دورافتاده و گسترده که در آن کمک یا خوراک اندکی یافت میشود.
تسمههایی که برای هدایت مرکب به کار میروند.
عالمان کلاسیک توضیح دادهاند که این تشبیه، شادی عظیمی را برجسته میکند که خداوند هنگام بازگشت توبهکارانهٔ بندهاش به سوی او نشان میدهد. این سخنان خداوند را چنان توصیف میکنند که شایستهٔ جلال اوست، بیآنکه او را به آفریدگان تشبیه کنند. حدیث به توبه و امید به آمرزش تشویق میکند؛ اما مجوزی برای سبک شمردن گناهان نیست.
- پس از لغزش، بیدرنگ به سوی خداوند بازگرد و صادقانه از او آمرزش بخواه.
- ناامیدی را مانع خود قرار نده: خداوند بندهای را که توبهکنان به سوی او بازمیگردد میپذیرد.
- توبهات را با ترک گناه و، در صورت لزوم، جبران حق دیگران نیز نشان بده.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.