Sahih Muslim، حدیث 7002
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَوْ سَتَرْتَ نَفْسَكَ - قَالَ - فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً دَعَاهُ وَتَلاَ عَلَيْهِ هَذِهِ الآيَةَ { أَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَىِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ} فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّةً قَالَ " بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً " .
به ما حدیث کرد یحیی بن یحیی، قتیبة بن سعید و ابوبکر بن ابیشیبه — و لفظ از آنِ یحیی است — یحیی گفت: به ما خبر داد، و دو نفر دیگر گفتند: به ما حدیث کرد ابوالاحوص، از سِماک، از ابراهیم، از علقمه و اسود، از عبدالله، که گفت: مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! من در حومه مدینه با زنی خلوت کردم و کاری کمتر از زنا با او انجام دادم. اینک من در برابر شما هستم، درباره من هر چه صلاح میدانید حکم کنید.» عمر به او گفت: «خداوند عیب تو را پوشاند؛ کاش خودت نیز آن را میپوشاندی!» او (عبدالله) گفت: پیامبر ﷺ پاسخی نداد. مرد برخاست و رفت. سپس پیامبر ﷺ شخصی را به دنبال او فرستاد تا او را فراخواند و این آیه را بر او تلاوت کرد: {و نماز را در دو طرف روز و در بخشی از شب برپا دار. همانا نیکیها بدیها را از بین میبرند. این یادآوری برای پندگیرندگان است.} مردی از میان جمعیت پرسید: «ای پیامبر خدا! آیا این مخصوص همین شخص است؟» ایشان فرمودند: «خیر، بلکه برای همه مردم است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
توبهٔ صادقانه و کارهای نیک گناهان را برای همه پاک میکنند.
مرد از رابطهای صمیمانه و حرام، بدون آمیزش جنسی، سخن میگوید.
خداوند با کارهای نیک گناهان را میزداید؛ عالمان این معنا را، از جمله، به گناهان کوچک و توبهٔ صادقانه مرتبط میدانند.
عالمان از پاسخ پیامبر ﷺ برداشت میکنند که وعدهٔ قرآن در آیهٔ ۱۱۴ سورهٔ هود برای همهٔ مردم است، نه فقط برای آن مرد. آنان تأکید میکنند که نماز و دیگر کارهای نیک وسیلهای برای زدودن گناهاناند، اما مجوزی برای ادامهدادن گناه نیستند. برای گناه کبیره، توبهٔ صادقانه لازم است: ترک گناه، پشیمانی و تصمیم قاطع برای بازنگشتن به آن. سفارش عمر همچنین نشان میدهد کسی که خداوند گناهش را پوشانده و در ملأعام رسوا نشده است، نباید بیدلیل آن را آشکار کند؛ این امر با توبهکردن و درخواست راهنمایی دینیِ قابلاعتماد منافاتی ندارد.
- پس از لغزش، بیدرنگ با توبهای صادقانه به سوی خدا بازگرد و نمازهایت را از سر بگیر.
- گناهان شخصی را بیدلیل علنی نکن؛ اگر به کمک نیاز داری، محرمانه راهنمایی بخواه.
- به کسی که توبه میکند، امید و حمایت عملی بده، بیآنکه گناه را توجیه کنی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.