Sahih Muslim، حدیث 7007
روایتشده توسط Abu Umamah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Umamah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا شَدَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ . فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ . فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ - قَالَ أَبُو أُمَامَةَ - فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ " . قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلاَةَ مَعَنَا " . فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ - أَوْ قَالَ - ذَنْبَكَ " .
نصر بن علی جَهْضَمی و زهیر بن حرب برای ما حدیث کردند — و این لفظ از زهیر است — هر دو گفتند: عمر بن یونس برای ما حدیث کرد، عکرمه بن عمار برای ما حدیث کرد، شداد برای ما حدیث کرد، ابوامامه برای ما حدیث کرد و گفت: هنگامی که رسول خدا ﷺ در مسجد بودند و ما نیز همراه ایشان نشسته بودیم، مردی آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! من مرتکب گناهی شدهام که حد بر آن واجب است، پس آن را بر من جاری ساز.» رسول خدا ﷺ سکوت کردند. مرد دوباره گفت: «ای رسول خدا! من مرتکب گناهی شدهام که حد بر آن واجب است، پس آن را بر من جاری ساز.» ایشان باز هم سکوت کردند و در همین حال اقامه نماز گفته شد. چون پیامبر خدا ﷺ از نماز فارغ شدند، ابوامامه گوید: آن مرد به دنبال رسول خدا ﷺ رفت و من نیز به دنبال ایشان رفتم تا ببینم چه پاسخی به آن مرد میدهند. مرد خود را به رسول خدا ﷺ رساند و گفت: «ای رسول خدا! من مرتکب گناهی شدهام که حد بر آن واجب است، پس آن را بر من جاری ساز.» ابوامامه گوید: رسول خدا ﷺ به او فرمودند: «آیا وقتی از خانهات خارج شدی، وضو نگرفتی و وضویت را نیکو انجام ندادی؟» عرض کرد: چرا، ای رسول خدا! فرمودند: «سپس همراه ما نماز خواندی؟» عرض کرد: بله، ای رسول خدا! آنگاه رسول خدا ﷺ به او فرمودند: «همانا الله حد تو را ساقط کرده است — یا فرمودند — گناهت را بخشیده است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
وضو و نماز میتوانند به اذن خدا گناهی را پاک کنند.
کیفری که فقه اسلامی برای برخی تخلفات تعیین کرده است؛ اجرای آن در صلاحیت مراجع قانونی و قضایی است.
شستوشوی آیینی که مسلمان برای آمادگی نماز انجام میدهد.
ندایی که اعلام میکند نماز واجب بلافاصله آغاز میشود.
مفسران کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که اطاعت و عبادت میتوانند گناهان را پاک کنند و وضوی نیکو و نماز پاداشی بزرگ دارند. عالمان همچنین تأکید میکنند که این سخن مجوزی عمومی برای کنار گذاشتن مجازاتهای شرعی نیست: آن مرد عملی را مشخص نکرد و پیامبر ﷺ او را به آمرزش خدا ارجاع داد. مسلمانِ توبهکار و صادق لازم نیست گناهش را خود آشکار کند؛ رسیدگی به مواردی که مشمول حد هستند بر عهدهٔ مراجع قضایی صلاحیتدار است.
- برای وضو گرفتن با دقت وقت بگذارید و با توجه نماز بخوانید.
- پس از لغزش، صادقانه به سوی خدا بازگردید و به آمرزش او امیدوار بمانید.
- گناه را بیجهت آشکار نکنید؛ برای مسائل حقوقی از عالمان و مراجع صلاحیتدار راهنمایی بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.