Sahih Muslim، حدیث 7024
روایتشده توسط Zayd ibn Arqam. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Arqam
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ، يَقُولُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ لأَصْحَابِهِ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ . قَالَ زُهَيْرٌ وَهِيَ قِرَاءَةُ مَنْ خَفَضَ حَوْلَهُ . وَقَالَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ - قَالَ - فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ فَسَأَلَهُ فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ فَقَالَ كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوهُ شِدَّةٌ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقِي { إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ} قَالَ ثُمَّ دَعَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ - قَالَ - فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ . وَقَوْلُهُ { كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ} وَقَالَ كَانُوا رِجَالاً أَجْمَلَ شَىْءٍ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، حسن بن موسی برای ما حدیث کرد، زهیر بن معاویه برای ما حدیث کرد، ابواسحاق برای ما حدیث کرد که شنید زید بن ارقم میگفت: همراه رسول الله ﷺ در سفری خارج شدیم که مردم در آن دچار سختی شدند. عبدالله بن اُبی به یارانش گفت: بر کسانی که نزد رسول الله ﷺ هستند انفاق نکنید تا از اطراف او پراکنده شوند. زهیر گفت: و این قرائت کسی است که
«مِن حَولِه» را با کسر حرف واو خوانده است. و او گفت: اگر به مدینه بازگردیم، قطعاً عزیزان، ذلیلان را از آن بیرون خواهند کرد. زید گفت: پس نزد پیامبر ﷺ آمدم و او را از این ماجرا آگاه کردم. ایشان کسی را نزد عبدالله بن اُبی فرستادند و از او پرسیدند؛ اما او با سوگندهای مؤکد انکار کرد که چنین کاری کرده باشد و گفت: زید به رسول الله ﷺ دروغ بسته است. زید گفت: سخنان آنان باعث اندوه شدید من شد تا اینکه الله آیاتی را در تأیید راستگویی من نازل فرمود: {چون منافقان نزد تو آیند...}. سپس پیامبر ﷺ آنان را فراخواند تا برایشان آمرزش بخواهد، اما آنان سرهای خود را برگرداندند. و سخن خداوند: {گویا چوبهایی تکیهداده هستند}، و فرمود: آنان مردانی بسیار خوشسیما بودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
زید بر حقیقت پایدار ماند و سپس خداوند درستیِ گواهی او را تأیید کرد.
زید بن ارقم از سفری همراه پیامبر ﷺ روایت میکند که مردم در آن دچار سختی شدند. عبدالله بن اُبَیّ فراخواند که از یاران پیامبر ﷺ حمایت نشود و تهدید کرد که قدرتمند، ساکنان ناتوان مدینه را بیرون خواهد راند. پس از آنکه زید این سخنان را گزارش کرد و عبدالله آن را انکار نمود، وحیِ سوره منافقون راستگویی زید را تأیید کرد.
کسانی که در ظاهر ایمان نشان میدهند، اما در باطن ایمان خود را پنهان میکنند یا انکار میکنند.
تصویری از کسانی که ظاهری چشمگیر دارند، اما از استواری درونی یا صداقت بیبهرهاند.
دعوت پیامبر ﷺ به توبه و طلب آمرزش را نپذیرفتند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که محرومکردن مؤمنان از وسایل معاش برای تحت فشار گذاشتن آنان حرام است و تکبر و تعصب گروهی میتواند کسی را به ستم و دروغ بکشاند. این رویداد همچنین نشان میدهد که باید اتهام را با دقت بررسی کرد و نباید با انکار، حق را از شاهد راستگو دریغ داشت. آیات سوره منافقون نیز آشکار میکنند که ظاهر آراسته دلیلی بر صداقت نیست. این روایت بهتنهایی حکم فقهی جداگانهای را که مختص یک مذهب فقهی باشد بیان نمیکند.
- حتی اگر افراد بانفوذ گفتههایت را انکار کنند، راست بگو.
- از پول یا کمک برای دور نگهداشتن مردم از همراهی نیک استفاده نکن.
- صداقت کسی را از ظاهر یا جایگاهش نسنج؛ به کردار و رفتارش توجه کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.