Sahih Muslim، حدیث 7027
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ يُكَفِّنُ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ اللَّهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا خَيَّرَنِي اللَّهُ فَقَالَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً وَسَأَزِيدُهُ عَلَى سَبْعِينَ " . قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ . فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ}
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، گفت: ابواسامه برای ما حدیث کرد، گفت: عبیدالله بن عمر از نافع، و او از ابن عمر روایت کرد که چون عبدالله بن اُبیّ بن سَلول درگذشت، پسرش عبدالله بن عبدالله نزد رسول الله ﷺ آمد و از ایشان درخواست کرد که پیراهن خود را به او بدهد تا پدرش را در آن کفن کند؛ پیامبر ﷺ پیراهن را به او داد. سپس از ایشان خواست که بر پدرش نماز جنازه بخواند. رسول الله ﷺ برای خواندن نماز برخاستند، عمر نیز برخاست و لباس رسول الله ﷺ را گرفت و عرض کرد:
«ای رسول خدا! آیا بر این مرد نماز میخوانید در حالی که خداوند شما را از نماز خواندن بر او نهی کرده است؟» رسول الله ﷺ فرمودند: «خداوند مرا مخیر ساخته و فرموده است: "برایشان آمرزش بخواه یا آمرزش نخواه؛ اگر هفتاد بار هم برایشان آمرزش بخواهی..." و من بیش از هفتاد بار طلب مغفرت خواهم کرد.» عمر عرض کرد: «او منافق است.» با این حال رسول الله ﷺ بر او نماز خواندند. آنگاه خداوند عزوجل این آیه را نازل فرمود: {و هرگز بر هیچ یک از آنان که بمیرند نماز مخوان و بر قبرشان نیز حاضر مشو}.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ پیش از نزول نهی نهایی، بر عبدالله بن اُبَیّ نماز گزارد.
پس از درگذشت عبدالله بن اُبَیّ، پسرش از پیامبر ﷺ پیراهنی برای کفن و نیز برگزاری نماز میت را درخواست کرد. عمر به هشدار آیهٔ ۸۰ سورهٔ توبه اشاره کرد. پیامبر ﷺ نماز میت را بر او گزارد؛ سپس آیهٔ ۸۴ سورهٔ توبه نازل شد که نماز گزاردن بر منافقانِ درگذشته را ممنوع کرد.
نماز جماعتی که مسلمانان برای مسلمانِ درگذشته میگزارند.
کسی که در ظاهر ایمان نشان میدهد، اما در دل کفر را پنهان میکند.
پارچههایی که پیکر درگذشته را در آن میپیچند.
عالمان توضیح میدهند که در ابتدا ممکن بود آیهٔ ۸۰ سورهٔ توبه بهصورت واگذاری اختیار فهمیده شود، اما آیهٔ ۸۴ پس از آن، نماز گزاردن بر منافقانِ درگذشته را صریحاً ممنوع کرد. ازاینرو، وحیِ بعدی حکم نهایی را تعیین میکند. این ماجرا همچنین نشان میدهد که پیامبر ﷺ با دقت و بر پایهٔ وحیای که تا آن زمان بر او نازل شده بود عمل کرد و عمر نیز خطر را بهخوبی تشخیص داد. مذاهب فقهی نماز میت بر کسی را که به معنای دینی منافق شناخته شده باشد ممنوع میدانند؛ اما داوری دربارهٔ باطن افراد در نهایت با خداوند است.
- در احکام دینی، از وحی نهایی پیروی کنید و به روشنسازیهای بعدی توجه داشته باشید.
- با بازماندگان با مهربانی رفتار کنید، حتی اگر عضو درگذشتهٔ خانوادهشان چهرهای جنجالی بوده است.
- در داوری دربارهٔ ایمان درونی افراد احتیاط کنید؛ داوری نهایی از آنِ خداوند است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.