Sahih Muslim، حدیث 7034
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ، بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ مَرْوَانَ قَالَ اذْهَبْ يَا رَافِعُ - لِبَوَّابِهِ - إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْ لَئِنْ كَانَ كُلُّ امْرِئٍ مِنَّا فَرِحَ بِمَا أَتَى وَأَحَبَّ أَنْ يُحْمَدَ بِمَا لَمْ يَفْعَلْ مُعَذَّبًا لَنُعَذَّبَنَّ أَجْمَعُونَ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَا لَكُمْ وَلِهَذِهِ الآيَةِ إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ . ثُمَّ تَلاَ ابْنُ عَبَّاسٍ { وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلاَ تَكْتُمُونَهُ} هَذِهِ الآيَةَ وَتَلاَ ابْنُ عَبَّاسٍ { لاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا} وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ سَأَلَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَىْءٍ فَكَتَمُوهُ إِيَّاهُ وَأَخْبَرُوهُ بِغَيْرِهِ فَخَرَجُوا قَدْ أَرَوْهُ أَنْ قَدْ أَخْبَرُوهُ بِمَا سَأَلَهُمْ عَنْهُ وَاسْتَحْمَدُوا بِذَلِكَ إِلَيْهِ وَفَرِحُوا بِمَا أَتَوْا مِنْ كِتْمَانِهِمْ إِيَّاهُ مَا سَأَلَهُمْ عَنْهُ .
زهیر بن حرب و هارون بن عبدالله به ما حدیث کردند — و این لفظ از زهیر است — هر دو گفتند: حجاج بن محمد از ابن جریج برای ما حدیث کرد، ابن ابی ملیکه به من خبر داد که حمید بن عبدالرحمن بن عوف به او خبر داده که مروان گفت:
«ای رافع!» — به دربان خود — «نزد ابن عباس برو و به او بگو: اگر هر یک از ما به خاطر شاد شدن از آنچه انجام داده و دوست داشتنِ ستایش شدن برای کاری که نکرده است عذاب شود، همه ما عذاب خواهیم شد.» ابن عباس فرمود: «شما را با این آیه چه کار؟ این آیه درباره اهل کتاب نازل شده است.» سپس ابن عباس این آیه را خواند: {و چون خداوند از کسانی که کتاب به آنان داده شده بود پیمان گرفت که آن را برای مردم بیان کنید و کتمان نکنید.} آنگاه ابن عباس این آیه را خواند: {هرگز گمان مبر کسانی که به آنچه آوردهاند شاد میشوند و دوست دارند برای کاری که نکردهاند ستایش شوند...} ابن عباس گفت: پیامبر ﷺ از آنان درباره چیزی پرسید، اما آنان آن را پنهان کردند و چیز دیگری به ایشان گفتند. آنان چنان بیرون رفتند که گویی پاسخ سؤال ایشان را دادهاند و نزد ایشان خود را ستودند و از اینکه حقیقت را درباره آنچه پیامبر ﷺ پرسیده بود پنهان کردند، شاد شدند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابنعباس توضیح میدهد که این آیه درباره عالمان اهل کتابی است که حقیقت را پنهان کردند.
مروان از ابنعباس درباره معنای آیه ۱۸۸ سوره آلعمران پرسید. ابنعباس این آیه را به اهل کتابی پیوند داد که به پرسش پیامبر ﷺ صادقانه پاسخ ندادند، حقیقت را پنهان کردند و با این حال چنین وانمود کردند که به پرسش ایشان پاسخ دادهاند.
عنوانی برای جوامعی که پیش از اسلام کتابی آسمانی دریافت کردند، بهویژه یهودیان و مسیحیان.
وعده یا تعهدی رسمی بر عهده گرفتن؛ در اینجا عالمان کتاب متعهد بودند وحی دریافتی را توضیح دهند و پنهان نکنند.
خواستنِ ستایش دیگران، چنانکه گویی کار خوبی انجام دادهایم، در حالی که آن را انجام ندادهایم.
ابنعباس توضیح داد که در این زمینه، آیه ۱۸۸ سوره آلعمران بیتمایز درباره هر مؤمنی نیست که از کار نیک خود شادمان شود یا مورد قدردانی قرار گیرد. او آیه را به آیه ۱۸۷ سوره آلعمران و عالمانی پیوند داد که دانش را پنهان کردند و تصویری گمراهکننده ارائه دادند. این تفسیر تأکید میکند که پنهانکردن حقیقت و نسبتدادن ستایش به خود، نکوهیده است. عالمان در این باره میان شادی صادقانه از اطاعت و خودپسندی یا فریبکاری برای کسب منزلت تفاوت میگذارند.
- به پرسشها صادقانه پاسخ دهید و برای محافظت از خود، حقیقت مرتبطی را پنهان نکنید.
- فضیلتی را که ندارید به خود نسبت ندهید و درباره کارهایتان تصویری گمراهکننده ایجاد نکنید.
- هنگام تطبیق یک آیه قرآن، زمینه آن و تفسیر عالمان مورد اعتماد را بررسی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.