Sahih Muslim، حدیث 7438
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ " هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ لَيْسَتْ فِي سَحَابَةٍ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ فِي سَحَابَةٍ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ إِلاَّ كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا - قَالَ - فَيَلْقَى الْعَبْدَ فَيَقُولُ أَىْ فُلْ أَلَمْ أُكْرِمْكَ وَأُسَوِّدْكَ وَأُزَوِّجْكَ وَأُسَخِّرْ لَكَ الْخَيْلَ وَالإِبِلَ وَأَذَرْكَ تَرْأَسُ وَتَرْبَعُ فَيَقُولُ بَلَى . قَالَ فَيَقُولُ أَفَظَنَنْتَ أَنَّكَ مُلاَقِيَّ فَيَقُولُ لاَ . فَيَقُولُ فَإِنِّي أَنْسَاكَ كَمَا نَسِيتَنِي . ثُمَّ يَلْقَى الثَّانِيَ فَيَقُولُ أَىْ فُلْ أَلَمْ أُكْرِمْكَ وَأُسَوِّدْكَ وَأُزَوِّجْكَ وَأُسَخِّرْ لَكَ الْخَيْلَ وَالإِبِلَ وَأَذَرْكَ تَرْأَسُ وَتَرْبَعُ فَيَقُولُ بَلَى أَىْ رَبِّ . فَيَقُولُ أَفَظَنَنْتَ أَنَّكَ مُلاَقِيَّ فَيَقُولُ لاَ . فَيَقُولُ فَإِنِّي أَنْسَاكَ كَمَا نَسِيتَنِي . ثُمَّ يَلْقَى الثَّالِثَ فَيَقُولُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ آمَنْتُ بِكَ وَبِكِتَابِكَ وَبِرُسُلِكَ وَصَلَّيْتُ وَصُمْتُ وَتَصَدَّقْتُ . وَيُثْنِي بِخَيْرٍ مَا اسْتَطَاعَ فَيَقُولُ هَا هُنَا إِذًا - قَالَ - ثُمَّ يُقَالُ لَهُ الآنَ نَبْعَثُ شَاهِدَنَا عَلَيْكَ . وَيَتَفَكَّرُ فِي نَفْسِهِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْهَدُ عَلَىَّ فَيُخْتَمُ عَلَى فِيهِ وَيُقَالُ لِفَخِذِهِ وَلَحْمِهِ وَعِظَامِهِ انْطِقِي فَتَنْطِقُ فَخِذُهُ وَلَحْمُهُ وَعِظَامُهُ بِعَمَلِهِ وَذَلِكَ لِيُعْذِرَ مِنْ نَفْسِهِ . وَذَلِكَ الْمُنَافِقُ وَذَلِكَ الَّذِي يَسْخَطُ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
محمد بن ابیعمر به ما حدیث کرد، سفیان به او حدیث کرد، از سهیل بن ابیصالح، از پدرش، از ابوهریره رضیاللهعنه که گفت: اصحاب عرض کردند:
«ای رسول خدا ﷺ! آیا پروردگارمان را در روز قیامت خواهیم دید؟» ایشان فرمودند: «آیا در دیدن خورشید در نیمروز، آنگاه که ابری نباشد، دچار دشواری میشوید؟» گفتند: «خیر.» فرمودند: «پس آیا در دیدن ماه در شب چهاردهم، آنگاه که ابری نباشد، دچار دشواری میشوید؟» گفتند: «خیر.» فرمودند: «سوگند به آن کس که جانم در دست اوست، در دیدن پروردگارتان دچار هیچ دشواری نخواهید شد مگر همانگونه که در دیدن یکی از این دو دچار میشوید.» سپس فرمودند: «بنده با پروردگارش ملاقات میکند و خداوند میفرماید: ای فلانی! آیا تو را گرامی نداشتم و سرور نساختیم و همسرت ندادیم و اسبان و شتران را مسخر تو نگرداندیم و ریاست و قدرت به تو نبخشیدیم؟» بنده میگوید: «آری.» خداوند میفرماید: «آیا گمان کردی که هرگز با ما دیدار نخواهی کرد؟» میگوید: «خیر.» خداوند میفرماید: «پس من نیز امروز تو را فراموش میکنم، همانگونه که تو مرا فراموش کردی.» سپس نفر دوم آورده میشود و خداوند همان سخنان را با او میگوید و او نیز پاسخ مشابه میدهد؛ پس خداوند میفرماید: «من تو را فراموش میکنم همانگونه که تو مرا فراموش کردی.» سپس نفر سوم آورده میشود و خداوند همانگونه با او سخن میگوید، اما او عرض میکند: «ای پروردگار من! من به تو، به کتابت و به پیامبرانت ایمان آوردم، نماز خواندم، روزه گرفتم و صدقه دادم،» و تا جایی که بتواند از نیکیهای خود یاد میکند. خداوند میفرماید: «اینک شاهد خود را بر تو برمیانگیزیم.» بنده در دل فکر میکند چه کسی بر من گواهی خواهد داد؟ آنگاه دهانش مهر زده میشود و به رانها، گوشت و استخوانهایش گفته میشود: «سخن بگویید!» پس رانها، گوشت و استخوانهایش به اعمالش گواهی میدهند. این کار بدان سبب است که نتواند عذری برای خود بتراشد. این شخص منافق است و همان کسی است که خداوند بر او خشم گرفته است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
دیدار با خداوند، ایمان و اعمال را بهگونهای آشکار میکند که گریز از آن ممکن نیست.
به معنای فراموشیِ لفظی نیست، بلکه یعنی کسی را به حال خود واگذاشتن و با رحمت با او رفتار نکردن.
در روز حساب، خداوند اعضای بدن را به سخن درمیآورد تا درباره اعمالی که با آنها انجام شده گواهی دهند.
کسی که در ظاهر اظهار ایمان میکند، اما در باطن صادقانه ایمان ندارد.
عالمان کلاسیک، از جمله نووی، دیدن خداوند در آخرت را دیدنی واقعی میدانند که درخور جلال خداوند است، بیآنکه او را به آفریدگانش تشبیه کنیم یا از چگونگی آن بپرسیم. تشبیه به خورشید و ماه درباره روشنی و آسانی دیدار است. این بخش هشدار میدهد که عزت و دارایی دنیوی جایگزین ایمان به دیدار خداوند نمیشود. همچنین میآموزد که داوری خداوند کاملاً عادلانه است: اگر کسی اعمالش را انکار کند یا از خود دفاع کند، اعضای بدنش میتوانند گواهی دهند. اینکه گفته میشود خداوند کسی را فراموش میکند، به معنای دریغکردن رحمت است، نه فراموشیِ انسانی.
- هر روز زمانی را به محاسبه صادقانه نفس اختصاص دهید و برای خطاهایی که مرتکب شدهاید از خداوند آمرزش بخواهید.
- نگذارید دارایی، جایگاه یا موفقیت شما را از ایمان، نماز و مسئولیت در برابر خداوند غافل کند.
- بدن خود را در کارهای نیک بهکار گیرید، با این آگاهی که اعضای بدنتان ممکن است در روز رستاخیز گواهی دهند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.