Sahih Muslim، حدیث 7481
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بَكْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ - عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ، بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ يَنْزِلُ بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ " .
قتیبه بن سعید به ما حدیث کرد، بکر — یعنی ابن مُضَر — از ابن هاد، او از محمد بن ابراهیم، او از عیسی بن طلحه، و او از ابیهریره رضی الله عنه روایت کرد که شنید رسول الله ﷺ میفرمودند:
«همانا بنده سخنی بر زبان میآورد که به سبب آن، بیش از فاصله میان مشرق و مغرب در دوزخ فرو میافتد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
یک کلمه که بیتوجه بر زبان آید، ممکن است انسان را به آتش دوزخ بکشاند.
سخنی که کسی بر زبان میآورد؛ این هشدار میتواند شامل سخنی باشد که بیتوجه یا بدون اندیشیدن گفته میشود.
تصویری ادبی که بر فاصلهٔ بسیار زیاد و سنگینی پیامدها تأکید میکند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که سخنان میتوانند پیامدهای سنگینی داشته باشند و مؤمن باید مراقب زبان خود باشد. این هشدار دربارهٔ سخنانی است که خدا را ناخشنود میکند، مانند غیبت، دروغ یا کفرگویی؛ معنایش این نیست که هر سخن ناخواستهای خودبهخود موجب محکومیت انسان میشود. چهار مذهب فقهی اهلسنت نیز میپذیرند که سخنان میتوانند بر وضعیت دینی و حقوقی شخص اثر بگذارند و در این زمینه نیت، معنا و شرایط در نظر گرفته میشوند.
- پیش از سخن گفتن مکث کن و از خود بپرس آیا حرفت راست، لازم و محترمانه است.
- از غیبت، تمسخر و گفتار آزاردهنده بپرهیز، حتی اگر دیگران آن را شوخی بدانند.
- اگر با سخنت کسی را رنجاندی، صادقانه عذرخواهی کن و هر جا میتوانی برای جبران آسیب بکوش.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.