مقدمه · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 7555

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: مقدمه
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abdullah ibn Mas'ud

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، ‏{‏ أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ‏}‏ قَالَ كَانَ نَفَرٌ مِنَ الإِنْسِ يَعْبُدُونَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ فَأَسْلَمَ النَّفَرُ مِنَ الْجِنِّ ‏.‏ وَاسْتَمْسَكَ الإِنْسُ بِعِبَادَتِهِمْ فَنَزَلَتْ ‏{‏ أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ‏}‏ وَحَدَّثَنِيهِ بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏

ترجمه

ابوبکر بن نافع عبدی برایم حدیث کرد، عبدالرحمن برایمان حدیث کرد، سفیان برایمان حدیث کرد، از اعمش، از ابراهیم، از ابومعمر، از عبدالله درباره آیه‌ی {أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ} گفت:

«گروهی از انسان‌ها گروهی از جنیان را می‌پرستیدند؛ سپس آن گروه از جنیان اسلام آوردند، اما انسان‌ها همچنان بر پرستش آنان پافشاری کردند. آنگاه این آیه نازل شد: {أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ}.» بشر بن خالد نیز همین حدیث را برایم نقل کرد، محمد بن جعفر ما را خبر داد، از شعبه، از سلیمان، با همین سند.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

مردم پس از آن‌که گروهی از جن مسلمان شدند، همچنان آنان را می‌پرستیدند.

پیشینه و سبب بیان

عبدالله بن مسعود نقل می‌کند که مردمی گروهی از جن را می‌پرستیدند. هنگامی که آن جن‌ها مسلمان شدند، مردم همچنان به پرستش آنان ادامه دادند. این روایت این رویداد را به نزول آیهٔ ۱۷:۵۷ قرآن پیوند می‌دهد.

توضیح واژه‌های دشوار
جن

موجوداتی که الله آفریده و معمولاً از چشم انسان‌ها پنهان‌اند.

وسیله

ابزار یا راهی برای نزدیک‌تر شدن به الله.

عبادت

اعمال بندگی و پرستشی که تنها شایستهٔ الله است.

برداشت‌های عالمان

مفسران کلاسیک، از جمله ابن کثیر، این آیه را به مردمی مرتبط می‌دانند که مخلوقاتی را می‌خواندند، در حالی که آن مخلوقات خود در پی نزدیکی به الله بودند و او را عبادت می‌کردند. این روایت تأکید می‌کند که عبادت تنها از آنِ الله است و پرهیزگاری یا جایگاه یک مخلوق دلیلی برای پرستش او نیست. چهار مذهب فقهی اهل سنت اصل توحید را تأیید می‌کنند: عبادت تنها برای الله است.

درس‌هایی برای امروز
  1. عبادت و دعا را تنها به سوی الله بگردان.
  2. دربارهٔ کسی یا چیزی که می‌پرستی تأمل کن: حتی مخلوق پرهیزگار نیز بندهٔ الله است.
  3. آیات قرآن را در بافت خود بخوان و برای فهم آن‌ها به تفسیر معتبر رجوع کن.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.