Sahih Muslim، حدیث 897
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي الصَّلاَةِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ . فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الْمَسْأَلَةِ مَا شَاءَ " .
به ما روایت کردند زهیر بن حرب، عثمان بن ابی شیبه و اسحاق بن ابراهیم؛ اسحاق گفت: به ما خبر داد، و دو نفر دیگر گفتند: به ما روایت کرد جریر، از منصور، او از ابی وائل، او از عبدالله، که گفت: ما در نماز پشت سر رسول خدا ﷺ میگفتیم:
«السَّلامُ عَلَی اللهِ، السَّلامُ عَلَی فُلان». پس یک روز رسول خدا ﷺ به ما فرمودند: «همانا الله خود سلام است. بنابراین هرگاه یکی از شما در نماز نشست، بگوید: التَّحِیَّاتُ لِلّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّیِّبَاتُ، السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا النَّبِیُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکَاتُهُ، السَّلامُ عَلَیْنَا وَعَلَی عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِینَ. همانا وقتی این را بگوید، به هر بنده صالح خدا در آسمانها و زمین میرسد. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. سپس هر دعایی که بخواهد انتخاب کند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
تشهد شامل ستایش خداوند، درود و سلام، و فرصتی برای دعاهای شخصی است.
صحابه در نماز، از جمله میگفتند: «سلام بر خدا» و «سلام بر فلانی». پیامبر ﷺ عبارت آنان را اصلاح کرد و تشهد را به ایشان آموخت.
عبارتهای معینی که مسلمان هنگام نشستن در نماز بر زبان میآورد و شهادتین نیز از آن جمله است.
یکی از نامهای خداوند که بر کمال و بریبودن از هر عیب دلالت دارد؛ خداوند سرچشمه آرامش و امنیت است.
بندگان مؤمنی که از خداوند فرمان میبرند و صادقانه در پی نیکی هستند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که خداوند با عبارتهای تشهد ستوده میشود و سلام به خداوند گفته نمیشود، زیرا خود او «السلام» است. روایت، عبارت شناختهشده تشهد را میآموزد و یادآور میشود که سلام بر بندگان شایسته، همه آن بندگان را در آسمانها و زمین دربرمیگیرد. بر پایه این روایت، نمازگزار پس از شهادتین میتواند دعاهایی برگزیند. مذاهب فقهی درباره حکم شرعی و عبارت دقیق بخشهایی از تشهد اختلاف نظر دارند، اما همگی بر اهمیت آن در نماز اذعان دارند.
- عبارتهای تشهد را با دقت بیاموزید و هنگام نماز آگاهانه بر زبان آورید.
- پس از شهادتین میتوانید از خداوند برای آنچه به دین و زندگیتان خیر میرساند، درخواست کنید.
- هنگام گفتن سلام بر بندگان شایسته، جامعه گسترده مؤمنان را به یاد آورید.
این روایت بخشی از مجموعه گزارشهای ابن مسعود درباره عبارتهایی است که هنگام نشستن در نماز گفته میشود.
Sahih Muslim · #898 (Sahih)این روایت همان آموزش تشهد را در چارچوب مجموعه روایات مسلم، از راه نقل دیگری بیان میکند.
Sahih Muslim · #899 (Sahih)این گزارش نیز همان زنجیره راویان را ذکر میکند و روایتهای مربوط به تشهد را تکمیل میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.