کتاب تطبیق · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i، حدیث 1120

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب تطبیق
سنن النسائي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abdullah ibn Abbas

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، - هُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سُحَيْمٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَشَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم السِّتْرَ وَرَأْسُهُ مَعْصُوبٌ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَقَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ قَدْ بَلَّغْتُ - ثَلاَثَ مَرَّاتٍ - إِنَّهُ لَمْ يَبْقَ مِنْ مُبَشِّرَاتِ النُّبُوَّةِ إِلاَّ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الْعَبْدُ أَوْ تُرَى لَهُ أَلاَ وَإِنِّي قَدْ نُهِيتُ عَنِ الْقِرَاءَةِ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ فَإِذَا رَكَعْتُمْ فَعَظِّمُوا رَبَّكُمْ وَإِذَا سَجَدْتُمْ فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ فَإِنَّهُ قَمِنٌ أَنْ يُسْتَجَابَ لَكُمْ ‏"‏ ‏.‏

ترجمه

علی بن حجر مروزی به ما خبر داد، گفت: اسماعیل — که همان ابن جعفر است — به ما اطلاع داد، گفت: سلیمان بن سهیم برای ما حدیث نقل کرد، از ابراهیم بن عبدالله بن معبد بن عباس، از پدرش، از عبدالله بن عباس، که گفت: رسول الله ﷺ در بیماری‌ای که منجر به وفات ایشان شد، در حالی که سرشان بسته بود پرده را کنار زدند و فرمودند:

«بار خدایا، قطعاً رساندم» — سه بار — «همانا از بشارت‌های نبوت جز رؤیای صادقه‌ای که بنده‌ای ببیند یا به او نشان داده شود، باقی نمانده است. آگاه باشید که من از قرائت قرآن در رکوع و سجود نهی شده‌ام؛ پس چون به رکوع رفتید، پروردگارتان را بزرگ شمارید و چون به سجده رفتید، در دعا کوشش کنید، زیرا سزاوارتر است که اجابت شوید.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

در سجده خداوند را تسبیح می‌گوییم و با فروتنی از او یاری می‌طلبیم.

توضیح واژه‌های دشوار
نشانه‌های پیامبری

نشانه‌هایی که با رسالت و پیامبری پیوند دارند.

رؤیای نیک

رؤیایی راستین و نیک که شخص خود می‌بیند یا دیگری دربارهٔ او می‌بیند.

تسبیح گفتن

ستایش خداوند و به‌رسمیت‌شناختن کمال او، برای نمونه با گفتن «سبحان ربی العظیم».

برداشت‌های عالمان

عالمان از این سخن نتیجه می‌گیرند که تلاوت قرآن جایگاهی در رکوع یا سجده ندارد. در رکوع، تسبیح خداوند شایسته است و در سجده فرصت دعا و نیایش با جدیت و اصرار وجود دارد. تعبیرِ بازداشته‌شدن پیامبر ﷺ از تلاوت، بر این تمایز تأکید می‌کند. مذاهب فقهی دربارهٔ حکم دقیق تلاوت در این حالت‌ها اختلاف دارند، اما همگی دعای مستحب در سجده و تسبیح خداوند در رکوع را می‌پذیرند.

درس‌هایی برای امروز
  1. در رکوع خداوند را تسبیح بگویید و قرآن تلاوت نکنید.
  2. از سجده برای درخواست صادقانه و پیگیرانهٔ هدایت، آمرزش و یاری از خداوند بهره ببرید.
  3. به یاد داشته باشید که پیام پیامبر ﷺ به‌طور کامل ابلاغ شده است و در نماز از راهنمایی‌های ایشان پیروی کنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.