Sunan an-Nasa'i، حدیث 1133
روایتشده توسط Hudhayfah ibn al-Yaman. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Hudhayfah ibn al-Yaman
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَاسْتَفْتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَقَرَأَ بِمِائَةِ آيَةٍ لَمْ يَرْكَعْ فَمَضَى قُلْتُ يَخْتِمُهَا فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَمَضَى قُلْتُ يَخْتِمُهَا ثُمَّ يَرْكَعُ فَمَضَى حَتَّى قَرَأَ سُورَةَ النِّسَاءِ ثُمَّ قَرَأَ سُورَةَ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . لاَ يَمُرُّ بِآيَةِ تَخْوِيفٍ أَوْ تَعْظِيمٍ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلاَّ ذَكَرَهُ .
اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد و گفت: جریر به ما اطلاع داد، از اعمش، از سعد بن عبیده، از مستورد بن احنف، از صله بن زفر، از حذیفه که گفت:
«یک شب همراه رسول خدا ﷺ نماز خواندم. ایشان سوره بقره را آغاز کردند و صد آیه خواندند و رکوع نکردند، بلکه ادامه دادند. با خود گفتم: 'آن را در دو رکعت تمام خواهند کرد'، اما ادامه دادند. گفتم: 'آن را تمام کرده و سپس رکوع میکنند'، اما تا پایان سوره نساء و سپس سوره آل عمران ادامه دادند. آنگاه تقریباً به اندازه مدت قیامشان رکوع کردند و در رکوع میفرمودند: «سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ، سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ، سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ». سپس سر برداشتند و فرمودند: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ». قیام را طولانی کردند، سپس سجده نمودند و سجده را طولانی ساختند و در سجده میفرمودند: «سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَى، سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَى، سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَى». هرگاه به آیهای درباره بیم دادن یا بزرگداشت الله عزوجل میرسیدند، آن را ذکر میکردند (با دعای مناسب).»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ سورهها را طولانی تلاوت میکرد و با فروتنی به آیات واکنش نشان میداد.
واحدی از نماز که شامل ایستادن، رکوع و سجده است.
خمشدن در نماز که در آن خداوند را تسبیح میگویند.
به خاک افتادن در نماز، بهگونهای که پیشانی به زمین میرسد.
عالمان از این روایت برداشت کردهاند که طولانیکردن تلاوت در نماز شب مستحب است و حالتهای نماز باید با توجه و آرامش انجام شوند. پیامبر ﷺ اجازه میداد تلاوت در عبادتش اثر بگذارد: هنگام آیات هشداردهنده واکنشی متناسب نشان میداد و هنگام آیاتی که خداوند را میستایند، او را تسبیح میگفت. این روایت نمونهای شایسته از نماز را توصیف میکند، نه مدت ثابتی که بر هر نمازگزاری واجب باشد.
- در نماز شب برای تلاوت آرام قرآن و اندیشیدن به معنای آن وقت بگذار.
- بگذار آیات هشداردهنده و بیانگر عظمت خداوند نمازت را ژرفتر کنند و با دعا و ستایش شایسته به آنها پاسخ بده.
- نمازت را به اندازهٔ توانت طولانی کن و در هر حالت نماز با توجه و آرامش باش.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.