Sunan an-Nasa'i، حدیث 1139
روایتشده توسط Thawban. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Thawban
روایت
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ هِشَامٍ الْمُعَيْطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ الْيَعْمَرِيُّ، قَالَ لَقِيتُ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ يَنْفَعُنِي أَوْ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ فَسَكَتَ عَنِّي مَلِيًّا ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَىَّ فَقَالَ عَلَيْكَ بِالسُّجُودِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً " . قَالَ مَعْدَانُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَسَأَلْتُهُ عَمَّا سَأَلْتُ عَنْهُ ثَوْبَانَ فَقَالَ لِي عَلَيْكَ بِالسُّجُودِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدِ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً " .
ابو عمار حسین بن حریث به ما خبر داد، گفت: ولید بن مسلم به ما اطلاع داد، گفت: اوزاعی برای ما حدیث کرد، گفت: ولید بن هشام معیطی برایم حدیث کرد، گفت: معدان بن طلحه یعمری برایم حدیث کرد، گفت: با ثوبان، مولای آزادشدهی رسول الله ﷺ دیدار کردم و گفتم:
«مرا به عملی راهنمایی کن که برایم سودمند باشد یا مرا وارد بهشت گرداند.» او مدتی سکوت کرد، سپس رو به من نمود و فرمود: «بر تو باد به سجده، زیرا من از رسول الله ﷺ شنیدم که فرمودند: "هیچ بندهای برای خدا یک سجده نمیکند مگر اینکه الله عزوجل به واسطهی آن درجهاش را یک مرتبه بالا میبرد و یک گناه از او محو میسازد."» معدان گفت: سپس با ابودرداء دیدار کردم و همان پرسشی را که از ثوبان پرسیده بودم، از او نیز پرسیدم. او به من گفت: «بر تو باد به سجده، زیرا من از رسول الله ﷺ شنیدم که فرمودند: "هیچ بندهای برای خدا یک سجده نمیکند مگر اینکه الله به واسطهی آن درجهاش را یک مرتبه بالا میبرد و یک گناه از او محو میسازد."»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر سجدهٔ خالصانهای، درجهای میافزاید و گناهی را میزداید.
سجده در نماز؛ هنگامی که پیشانی به نشانهٔ عبادت خداوند بر زمین گذاشته میشود.
مرتبهای در پاداش و نزدیکی به خداوند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که سجدههای بسیار در نمازهای مستحبی، عملی پرفضیلت است: هر سجدهٔ خالصانه پاداشی در پی دارد و گناهی را میزداید. این روایت به عبادت بیشتر تشویق میکند، اما عملی مستحب را واجب نمیسازد. این عمل جای نمازهای واجب را نمیگیرد؛ نمازهای واجب همچنان پایهٔ عبادتاند.
- در برنامهٔ هفتگی خود زمانهایی برای نمازهای بیشتر بگنجانید و در آنها با آرامش و توجه سجده کنید.
- امید به آمرزش را انگیزهای برای عبادت خالصانه و پیوستهٔ خداوند قرار دهید.
- پرسیدن یک پرسش دینی کاربردی را بیاموزید و به راهنماییای که میگیرید عمل کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.