Sunan an-Nasa'i، حدیث 1141
روایتشده توسط Shaddad ibn Aws. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Shaddad ibn Aws
روایت
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ الْبَصْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي إِحْدَى صَلاَتَىِ الْعِشَاءِ وَهُوَ حَامِلٌ حَسَنًا أَوْ حُسَيْنًا فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَضَعَهُ ثُمَّ كَبَّرَ لِلصَّلاَةِ فَصَلَّى فَسَجَدَ بَيْنَ ظَهْرَانَىْ صَلاَتِهِ سَجْدَةً أَطَالَهَا . قَالَ أَبِي فَرَفَعْتُ رَأْسِي وَإِذَا الصَّبِيُّ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ سَاجِدٌ فَرَجَعْتُ إِلَى سُجُودِي فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ قَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ سَجَدْتَ بَيْنَ ظَهْرَانَىْ صَلاَتِكَ سَجْدَةً أَطَلْتَهَا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ أَوْ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْكَ . قَالَ " كُلُّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ وَلَكِنَّ ابْنِي ارْتَحَلَنِي فَكَرِهْتُ أَنْ أُعَجِّلَهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ " .
عبدالرحمن بن محمد بن سلام به ما خبر داد، گفت: یزید بن هارون برای ما حدیث کرد، گفت: جریر بن حازم به ما اطلاع داد، گفت: محمد بن ابی یعقوب بصری برای ما حدیث کرد، از عبدالله بن شداد، از پدرش، که گفت: رسول خدا ﷺ برای یکی از نمازهای عشا نزد ما آمدند در حالی که حسن یا حسین را بر دوش داشتند. سپس رسول خدا ﷺ پیش رفتند و او را زمین گذاشتند، آنگاه تکبیر نماز گفتند و نماز را آغاز کردند. در میان نمازشان سجدهای طولانی انجام دادند. پدرم گفت: سرم را بلند کردم و دیدم آن کودک بر پشت رسول خدا ﷺ است در حالی که ایشان در سجده بودند، پس من نیز به سجدهام بازگشتم. چون رسول خدا ﷺ نماز را به پایان رساندند، مردم عرض کردند:
«ای رسول خدا ﷺ! شما در میان نمازتان سجدهای چنان طولانی کردید که گمان بردیم اتفاقی رخ داده یا وحی بر شما نازل میشود.» ایشان فرمودند: «هیچیک از اینها نبود، بلکه فرزندم بر پشتم سوار شده بود و خوش نداشتم تا نیازش برآورده شود او را ناراحت کنم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای آنکه نوهاش را آزار ندهد، سجده را طولانی کرد.
گفتنِ «اللهاکبر» برای آغاز نماز.
سجود؛ حالتی در نماز که پیشانی بر زمین قرار میگیرد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که حرکت مناسب و محدود، نماز را باطل نمیکند و توجه به کودکان با توجه به عبادت سازگار است. این روایت همچنین نشان میدهد که امام میتواند به دلیلی موجه نمازش را طولانی کند، بیآنکه حاضران را بیجهت به زحمت اندازد. آنان این نمونه را دلیلی بر نرمخویی پیامبر ﷺ و توجه ایشان به کودکان میدانند.
- با کودکان شکیبا باشید و از ترساندن یا اندوهگین کردن بیدلیل آنان بپرهیزید.
- هنگام امامت نماز جماعت، شرایط کسانی را که پشت سر شما نماز میخوانند در نظر بگیرید.
- بگذارید توجه به خانواده و پایبندی به نماز یکدیگر را تقویت کنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.