Sunan an-Nasa'i، حدیث 127
روایتشده توسط Safwan ibn Assal. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Safwan ibn Assal
روایت
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرُّهَاوِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، وَمَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، وَزُهَيْرٌ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، قَالَ سَأَلْتُ صَفْوَانَ بْنَ عَسَّالٍ عَنِ الْمَسْحِ، عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا إِذَا كُنَّا مُسَافِرِينَ أَنْ نَمْسَحَ عَلَى خِفَافِنَا وَلاَ نَنْزِعَهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ إِلاَّ مِنْ جَنَابَةٍ .
احمد بن سلیمان رُهاوی به ما خبر داد، گفت: یحیی بن آدم برای ما حدیث کرد، گفت: سفیان ثوری، مالک بن مغول، زهیر، ابوبکر بن عیاش و سفیان بن عُیَینه از عاصم، او از زِر روایت کردند که گفت: از صفوان بن عسّال درباره مسح بر خفها پرسیدم، پس فرمود: رسول خدا ﷺ هنگامی که در سفر بودیم به ما دستور میدادند که بر خفهایمان مسح کنیم و آنها را به مدت سه روز به خاطر قضای حاجت، ادرار یا خواب از پا بیرون نیاوریم، مگر در صورت جنابت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مسافران میتوانند هنگام وضو بر خُفّهای خود مسح کنند، مگر پس از جنابت.
پوشش چرمیِ پا که پاها را میپوشاند.
وضعیت ناپاکی بزرگ شرعی که غسل واجب را لازم میکند.
کشیدن دستهای مرطوب بر خُفّها بهجای شستن پاها هنگام وضو.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که مسافر پس از دفع مدفوع، ادرار یا خواب میتواند برای وضوی کوچک بر خُفّها مسح کند. مدت تعیینشده برای مسافر سه شبانهروز است؛ اما پس از جنابت باید خُفّها را از پا درآورد و غسل واجب را انجام دهد. هر چهار مذهب فقهی اهل سنت، با رعایت شرایطی از جمله پوشیدن خُفّها در حالت طهارت، مسح بر آنها را به رسمیت میشناسند.
- اگر مسافر هستی و خُفّها را در حالت طهارت پوشیدهای، میتوانی در مدت مجاز هنگام وضو بر آنها مسح کنی.
- پس از جنابت، مسح کافی نیست: خُفّها را از پا درآور و غسل واجب را انجام بده.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.