Sunan an-Nasa'i، حدیث 1934
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umar ibn al-Khattab
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ، قَالَ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَمُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . ثُمَّ مُرَّ بِالثَّالِثِ فَأُثْنِيَ عَلَى صَاحِبِهَا شَرًّا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . فَقُلْتُ وَمَا وَجَبَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قُلْتُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ قَالُوا خَيْرًا أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ " . قُلْنَا أَوْ ثَلاَثَةٌ قَالَ " أَوْ ثَلاَثَةٌ " . قُلْنَا أَوِ اثْنَانِ قَالَ " أَوِ اثْنَانِ " .
اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد و گفت: هشام بن عبدالملک و عبدالله بن یزید برای ما حدیث کردند، هر دو گفتند: داوود بن ابیالفُرات برای ما حدیث کرد و گفت: عبدالله بن بُریده برای ما حدیث کرد، از ابوالاسود دیلی که گفت:
«به مدینه آمدم و در کنار عمر بن خطاب نشستم. سپس جنازهای عبور کرد و متوفی مورد ستایش قرار گرفت، پس عمر فرمود: «واجب شد.» سپس جنازه دیگری عبور کرد و آن متوفی نیز مورد ستایش قرار گرفت، باز هم عمر فرمود: «واجب شد.» سپس سومی عبور کرد و متوفی مورد نکوهش قرار گرفت، اما عمر همچنان فرمود: «واجب شد.» گفتم: «ای امیرالمؤمنین! چه چیزی واجب شد؟» فرمود: «همان را گفتم که رسول خدا ﷺ فرموده است: "هر مسلمانی که چهار نفر درباره او شهادت دهند و بگویند خوب بود، خداوند او را وارد بهشت میکند." گفتیم: "یا سه نفر؟" فرمود: "یا سه نفر." گفتیم: "یا دو نفر؟" فرمود: "یا دو نفر."»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
گواهیهای صادقانه و نیک دربارهٔ فرد درگذشته، نشانهای امیدبخش است.
ʿUmar به وعدهای اشاره دارد که از پیامبر ﷺ نقل کرده است.
کسانی که بر پایهٔ شناخت خود از فرد درگذشته، صادقانه ویژگیهای نیک او را بیان میکنند.
عنوانی برای رهبر مؤمنان؛ در اینجا منظور ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb است.
عالمان، ذکر چهار، سه و سپس دو نفر را نشانهای میدانند که گواهی دستکم دو مسلمان، وعدهای امیدبخش است. آنان تأکید میکنند که این موضوع مجوزی برای داوری دربارهٔ سرانجام نهایی کسی نیست: الله از حقیقت آگاه است و گواهی باید صادقانه و مبتنی بر شناخت باشد. سخن دربارهٔ درگذشتهای که از او بدگویی شده، نشان میدهد گواهیهای مثبت و منفی هر دو اهمیت دارند؛ اما این سخن مجوز غیبت یا اتهامهای بیپایه نیست.
- هنگام درگذشت کسی، دربارهٔ آنچه واقعاً از منش او دیدهاید، صادقانه و محترمانه سخن بگویید.
- از غیبت و انتقاد بیپایه بپرهیزید و داوری نهایی دربارهٔ مردم را به الله واگذار کنید.
- ویژگیهای نیک دیگران را ارج بگذارید و چنان زندگی کنید که مردم بتوانند صادقانه به منش نیک شما گواهی دهند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.