Sunan an-Nasa'i، حدیث 2168
روایتشده توسط Al-Bara ibn Azib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ
- 1هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ هِلاَلٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2حُسَيْنُ بْنُ عَيَّاشٍ
- 3زُهَيْرٌ
- 4أَبُو إِسْحَاقَ
- 5الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ أَحَدَهُمْ، كَانَ إِذَا نَامَ قَبْلَ أَنْ يَتَعَشَّى لَمْ يَحِلَّ لَهُ أَنْ يَأْكُلَ شَيْئًا وَلاَ يَشْرَبَ لَيْلَتَهُ وَيَوْمَهُ مِنَ الْغَدِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَكُلُوا وَاشْرَبُوا } إِلَى { الْخَيْطِ الأَسْوَدِ } قَالَ وَنَزَلَتْ فِي أَبِي قَيْسِ بْنِ عَمْرٍو أَتَى أَهْلَهُ وَهُوَ صَائِمٌ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فَقَالَ هَلْ مِنْ شَىْءٍ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ مَا عِنْدَنَا شَىْءٌ وَلَكِنْ أَخْرُجُ أَلْتَمِسُ لَكَ عَشَاءً . فَخَرَجَتْ وَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ فَرَجَعَتْ إِلَيْهِ فَوَجَدَتْهُ نَائِمًا وَأَيْقَظَتْهُ فَلَمْ يَطْعَمْ شَيْئًا وَبَاتَ وَأَصْبَحَ صَائِمًا حَتَّى انْتَصَفَ النَّهَارُ فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ هَذِهِ الآيَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ .
هلال بن علاء بن هلال به من خبر داد و گفت: حسین بن عیاش برای ما حدیث کرد و گفت: زهیر برای ما حدیث کرد و گفت: ابواسحاق برای ما حدیث کرد، از براء بن عازب که هر یک از آنان اگر پیش از افطار میخوابید، خوردن و آشامیدن در آن شب و روز بعد تا غروب خورشید بر او حلال نبود. این وضعیت ادامه داشت تا اینکه این آیه نازل شد: {و بخورید و بیاشامید} تا {ریسمان سیاه}. راوی گفت: این آیه درباره ابوقیس بن عمرو نازل شد که پس از مغرب در حالی که روزه بود نزد خانوادهاش آمد و پرسید:
«آیا چیزی برای خوردن هست؟» همسرش گفت: «چیزی نزد ما نیست، اما بیرون میروم تا شامی برایت بجویم.» سپس همسرش بیرون رفت و او سرش را گذاشت و خوابید. وقتی همسرش بازگشت، او را خفته یافت و بیدارش کرد، اما او چیزی نخورد. شب را روزهدار سپری کرد و صبح نیز روزهدار بیدار شد تا اینکه نیمروز شد و از شدت ضعف بیهوش گشت. این ماجرا پیش از نزول این آیه رخ داد، لذا خداوند این آیه را درباره او نازل فرمود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از نزول آیه، روزهداران اجازه یافتند شبها دوباره بخورند و بنوشند.
در این روایت، ابوقیس بن عمرو بهعنوان سبب نزول یاد شده است: او پس از روزهگرفتن، بعد از غروب آفتاب پیش از آنکه غذا بخورد به خواب رفت. وقتی بیدار شد، چیزی نخورد و روزهاش را ادامه داد تا حوالی نیمروز از هوش رفت. سپس آیهای درباره خوردن و آشامیدن تا سپیدهدم نازل شد.
نماز و زمانی که بلافاصله پس از غروب آفتاب فرا میرسد.
تعبیری تصویری برای روشنایی صبح است که از تاریکی شب متمایز میشود.
عالمان از این روایت برای نشاندادن این نکته بهره میگیرند که حکم خوردن در شبهای روزه آسانتر شد: خوابیدن پیش از خوردن شام، دیگر خوردن پس از بیدارشدن را ممنوع نمیکرد. روزه از سپیدهدم آغاز میشود و تا غروب آفتاب ادامه دارد؛ چهار مذهب فقهی اهلسنت، زمان روزهٔ روزانه را بر این مرز قرآنی استوار میدانند. این رخداد نشان میدهد که احکام اسلامی مایهٔ آسانیاند و دشواری بیهوده تحمیل نمیکنند.
- پس از غروب آفتاب، بدون محدودیتهای بیدلیل که خود بر خویش تحمیل میکنید، غذا بخورید؛ زمان روزه از سپیدهدم تا غروب آفتاب است.
- حدود روزه را با دانش معتبر بیاموزید و در صورت تردید از عالمی آگاه بپرسید.
- با خود و دیگران مهربان باشید؛ این رخداد یادآور آن است که خداوند آسانی میبخشد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.