Sunan an-Nasa'i، حدیث 2262
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَخَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَسَنٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً قَدْ ظُلِّلَ عَلَيْهِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ " لَيْسَ مِنَ الْبِرِّ الصِّيَامُ فِي السَّفَرِ " .
عمرو بن علی به ما خبر داد و گفت: یحیی بن سعید و خالد بن حارث از شعبه، او از محمد بن عبدالرحمن، او از محمد بن عمرو بن حسن، و او از جابر بن عبدالله روایت کردند که رسول الله ﷺ مردی را در سفر دیدند که برایش سایه افکنده بودند. پس فرمودند: «روزه گرفتن در سفر، نیکی محسوب نمیشود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سختیِ شدید سفر، روزهگرفتن را به انتخابی پرفضیلت تبدیل نمیکند.
جلب خشنودی خداوند از راه اطاعت خالصانه و کردار نیک.
از تابش آفتاب دور نگه داشته شده؛ در اینجا مردی که در سفر بود.
عالمان توضیح میدهند که این سخن درباره روزهگرفتن در سفر است، هنگامی که روزه بار سنگینی بر مسافر تحمیل کند. آنان این سخن را ممنوعیتی کلی برای روزهگرفتن در سفر نمیدانند؛ قرآن به مسافر اجازه میدهد روزه را بعداً قضا کند. مذاهب فقهی رخصت سفر را میپذیرند؛ کسی که بدون تحمل سختی جدی روزه بگیرد، روزهاش صحیح است، اما در صورت زیان یا فرسودگی شدید، استفاده از این رخصت مناسب است.
- اگر روزه سفر را برایت دشوار میکند، از رخصت شرعی سفر استفاده کن.
- توان خود را صادقانه بسنج و برای نشاندادن پرهیزگاری بیشتر، سلامتت را به خطر نینداز.
- اگر در سفر روزه نگرفتی، روزهای ازدسترفته را بعداً قضا کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.