Sunan an-Nasa'i، حدیث 2322
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَقَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ شَىْءٌ " . فَقُلْتُ لاَ . قَالَ " فَإِنِّي صَائِمٌ " . ثُمَّ مَرَّ بِي بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَقَدْ أُهْدِيَ إِلَىَّ حَيْسٌ فَخَبَأْتُ لَهُ مِنْهُ وَكَانَ يُحِبُّ الْحَيْسَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَخَبَأْتُ لَكَ مِنْهُ . قَالَ " أَدْنِيهِ أَمَا إِنِّي قَدْ أَصْبَحْتُ وَأَنَا صَائِمٌ " . فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا مَثَلُ صَوْمِ الْمُتَطَوِّعِ مَثَلُ الرَّجُلِ يُخْرِجُ مِنْ مَالِهِ الصَّدَقَةَ فَإِنْ شَاءَ أَمْضَاهَا وَإِنْ شَاءَ حَبَسَهَا " .
عمرو بن منصور به ما خبر داد و گفت: عاصم بن یوسف برای ما حدیث کرد و گفت: ابوالاحوص برای ما حدیث کرد، از طلحه بن یحیی بن طلحه، از مجاهد، از عایشه رضی الله عنها که فرمود: روزی رسول الله ﷺ بر من وارد شدند و پرسیدند:
«آیا نزد شما چیزی (برای خوردن) هست؟» گفتم: «خیر.» فرمودند: «پس من روزهدارم.» سپس پس از آن روز دوباره بر من گذر کردند در حالی که به من حیس هدیه داده شده بود و من مقداری از آن را برای ایشان پنهان کرده بودم زیرا ایشان حیس را دوست داشتند. عایشه رضی الله عنها گفت: «ای رسول خدا، به ما حیس هدیه داده شده است و من مقداری از آن را برای شما نگه داشتهام.» ایشان فرمودند: «آن را نزدیک بیاور. همانا من صبح را در حال روزه آغاز کردم.» سپس از آن خوردند و فرمودند: «مثل روزه مستحب مانند مردی است که از مال خود صدقهای کنار میگذارد؛ اگر بخواهد آن را میدهد و اگر بخواهد آن را نگه میدارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
روزهٔ مستحبی را میتوان هنگامی پایان داد که شخص تصمیم بگیرد غذا بخورد.
خوراکی شیرین و مغذی که از خرما، کره و آرد یا غلات آسیابشده تهیه میشود.
روزهای که شخص به انتخاب خود میگیرد و واجب نیست.
بخشش اختیاری برای کمک به دیگران و جلب خشنودی الله.
عالمان از تشبیه این عمل به صدقهٔ مستحبی چنین برداشت میکنند که شخص میتواند روزهٔ مستحبی را ادامه دهد یا پیش از غروب آفتاب به آن پایان دهد. این حدیث دربارهٔ عبادت مستحبی است، نه روزهٔ واجب؛ روزهٔ واجب را نمیتوان بدون عذری معتبر شکست. فقیهان دربارهٔ پیامدهای دقیق پایان دادن به روزه و قضای آن اختلاف نظر دارند. مذهب حنفی معمولاً قضای روزهٔ مستحبیای را که آغاز شده و سپس شکسته شده واجب میداند؛ دربارهٔ این مسئله در دیگر مذاهب نیز اختلافات بیشتری وجود دارد.
- در عبادتهای مستحبی، هنگامی که شرایط اقتضا میکند امکان تغییر را در نظر بگیرید.
- میان روزهٔ مستحبی و روزههای واجب تفاوت بگذارید و احکام آنها را یکسان ندانید.
- اگر روزهٔ مستحبی میگیرید، دربارهٔ تصمیم خود روشن باشید و غذایی را که میزبانتان تعارف میکند در نظر بگیرید.
این روایت نیز از عایشه نقل شده و به آغاز کردن و پایان دادن به روزهٔ مستحبی میپردازد.
Sunan an-Nasa'i · #2324 (Hasan Sahih)این روایت در سند از طریق طلحه بن یحیی و مجاهد با این روایت اشتراک دارد و بحث دربارهٔ روزهٔ مستحبی را پشتیبانی میکند.
Sunan an-Nasa'i · #2321 (Sahih)این روایت صحیح، زمینهٔ بیشتری دربارهٔ اختیار و انتخاب در عبادت مستحبی فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.