Sunan an-Nasa'i، حدیث 2549
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِآن را به النسائي روایت کرد
- 2شُعَيْبٍ
- 3اللَّيْثُ
- 4خَالِدٌ
- 5ابْنِ أَبِي هِلاَلٍ
- 6أُمَيَّةَ بْنِ هِنْدٍ
- 7أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ هِنْدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا فِي الْمَسْجِدِ جُلُوسًا وَنَفَرٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ فَأَرْسَلْنَا رَجُلاً إِلَى عَائِشَةَ لِيَسْتَأْذِنَ فَدَخَلْنَا عَلَيْهَا قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ سَائِلٌ مَرَّةً وَعِنْدِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرْتُ لَهُ بِشَىْءٍ ثُمَّ دَعَوْتُ بِهِ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا تُرِيدِينَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ بَيْتَكِ شَىْءٌ وَلاَ يَخْرُجَ إِلاَّ بِعِلْمِكِ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " مَهْلاً يَا عَائِشَةُ لاَ تُحْصِي فَيُحْصِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكِ " .
محمد بن عبدالله بن عبدالحکم به من خبر داد، از شعیب، لیث برایم حدیث کرد و گفت: خالد برای ما حدیث کرد، از ابن ابیهلال، از امیه بن هند، از ابوامامه بن سهل بن حنیف که گفت: روزی در مسجد همراه گروهی از مهاجران و انصار نشسته بودیم. مردی را نزد عایشه فرستادیم تا اجازه بگیرد. وقتی بر او وارد شدیم، گفت:
«روزی سائلی نزد من آمد در حالی که رسول خدا ﷺ پیش من بودند. من دستور دادم چیزی به او بدهند، سپس آن را خواستم و به آن نگاه کردم. رسول خدا ﷺ فرمودند: «آیا دوست نداری که هیچ چیز بدون آگاهی تو وارد خانهات نشود یا از آن خارج نگردد؟» گفتم: بله. فرمودند: «درنگ کن ای عایشه! شمارش مکن، وگرنه الله عزوجل بر تو شمارش خواهد کرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
با سخاوت ببخش و از ترس کمبود، بخششهایت را حسابوکتاب نکن.
صحابهای که از مکه به مدینه هجرت کردند.
اهالی مدینه که از مهاجران حمایت کردند.
از ترس اینکه بخشش روزیات را کم کند، بخششهایت را با نگرانی و وسواس حساب نکن.
عالمان از این روایت، تشویق به سخاوت و توکل بر الله را برداشت میکنند: کسی که میبخشد، نباید از ترس تنگدستی برای هر بخشش افسوس بخورد یا آن را پس بگیرد. این سخنان فرمانی برای بخشیدن داراییها بدون مشورت یا مسئولیتپذیری نیست؛ احکام اسلامی دربارهٔ حقوق دیگران، تأمین معاش و پرهیز از اسراف همچنان پابرجاست. روایتهای مرتبط نیز همین تشویق به حسابنکردنِ هراسآلودِ بخششها را روشنتر میکنند.
- در حد توانت به نیازمندان ببخش و پس از آن از ترس، برای هر بخشش افسوس نخور.
- پولت را با دقت مدیریت کن، اما نگذار ترس از کمبود مانع صدقهٔ خالصانهات شود.
- هنگام بخشیدن به الله توکل کن و در عین حال حقوق و نیازهای کسانی را که به تو وابستهاند در نظر بگیر.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.