Sunan an-Nasa'i، حدیث 306
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمَ أَعْرَابٌ مِنْ عُرَيْنَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْلَمُوا فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ حَتَّى اصْفَرَّتْ أَلْوَانُهُمْ وَعَظُمَتْ بُطُونُهُمْ فَبَعَثَ بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى لِقَاحٍ لَهُ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا حَتَّى صَحُّوا فَقَتَلُوا رَاعِيَهَا وَاسْتَاقُوا الإِبِلَ فَبَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَلَبِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ . قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدُ الْمَلِكِ لأَنَسٍ وَهُوَ يُحَدِّثُهُ هَذَا الْحَدِيثَ بِكُفْرٍ أَمْ بِذَنْبٍ قَالَ بِكُفْرٍ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَنَسٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ طَلْحَةَ وَالصَّوَابُ عِنْدِي وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ يَحْيَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ مُرْسَلٌ .
محمد بن وهب به ما خبر داد، محمد بن سلمه برای ما حدیث کرد، از ابوعبدالرحیم، که گفت: زید بن ابیانیسه برایم حدیث کرد، از طلحه بن مصرّف، از یحیی بن سعید، از انس بن مالک، که گفت: گروهی از بادیهنشینان عُراینه نزد پیامبر ﷺ آمدند و مسلمان شدند، اما هوای مدینه با مزاجشان سازگار نبود؛ چنانکه رنگشان زرد شد و شکمشان باد کرد. پس رسول خدا ﷺ آنان را نزد شتران شیرده خود فرستاد و دستور داد که از شیر و ادرار آنها بنوشند تا بهبود یافتند. سپس چوپان را کشتند و شتران را بردند. آنگاه پیامبر خدا ﷺ کسانی را در پی آنان فرستاد و دستگیرشان کردند. دستان و پاهایشان قطع شد و چشمانشان با میخ داغ سوزانده شد. امیرالمؤمنین عبدالملک هنگامی که انس این حدیث را برایش نقل میکرد، از او پرسید:
«آیا این مجازات به سبب کفر بود یا گناه؟» انس پاسخ داد: «به سبب کفر.» ابوعبدالرحمن میگوید: نمیدانیم کسی جز طلحه این حدیث را از یحیی از انس روایت کرده باشد. و آنچه نزد من صحیح است — و الله تعالی اعلم — آن است که روایت یحیی از سعید بن مسیب به صورت مرسل است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ بیماران را درمان کرد و سپس عاملان جنایت را بهسبب جرمشان مجازات کرد.
متن توضیح میدهد که مردانی از عُرَینه در مدینه بیمار شدند، به راهنمایی پیامبر ﷺ بهبود یافتند و سپس چوپان را کشتند و شترها را با خود بردند.
شترهایی که باردار بودند.
مجازاتهایی که در فقه اسلامی بهطور مشخص تعیین شدهاند.
روایتی که در آن یک تابعی پیامبر ﷺ را مستقیماً نام میبرد، بیآنکه صحابیِ واسطه را ذکر کند.
عالمان این روایت را در بحث احکام درمان و مجازات قتل و راهزنی بررسی میکنند. عبارت مربوط به کفر در متن، جدا از بافت آن تفسیر نمیشود: عاملان به اسلام گرویده بودند، اما پس از آن مرتکب جنایتهای سنگینی شدند. فقیهان کلاسیک تأکید میکنند که چنین مجازاتهایی فقط از سوی مرجع صالح و طبق قواعد معتبر قضایی اجرا میشود؛ این روایت به افراد اجازه نمیدهد خودسرانه به خشونت متوسل شوند. نسائی همچنین به اختلافنظر دربارهٔ سند روایت اشاره میکند.
- برای بیماری، درمان مناسب را بجویید و از توصیهٔ متخصصان پیروی کنید.
- رسیدگی و داوری دربارهٔ جرایم سنگین را به مراجع قضایی صالح بسپارید؛ هرگز شخصاً انتقام نگیرید.
- روایت را با توجه به محتوای آن و نیز ارزیابی محدثان دربارهٔ سندش بخوانید.
این روایت صحیح از همان بخش، روایتی موازی از ماجرای مردان عُرَینه نقل میکند.
Sunan an-Nasa'i · #305 (Sahih)این روایت صحیح نیز به عاملانی میپردازد که چوپان را کشتند و شترها را با خود بردند.
Sunan an-Nasa'i · #307 (Sahih)این روایت صحیح با موضوع درمان با شیر و ادرار شتر ارتباط دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.