Sunan an-Nasa'i، حدیث 307
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
روایت
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ مَخْلَدٍ - قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ صَالِحٍ - عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، فِي بَيْتِ الْمَالِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عِنْدَ الْبَيْتِ وَمَلأٌ مِنْ قُرَيْشٍ جُلُوسٌ وَقَدْ نَحَرُوا جَزُورًا فَقَالَ بَعْضُهُمْ أَيُّكُمْ يَأْخُذُ هَذَا الْفَرْثَ بِدَمِهِ ثُمَّ يُمْهِلُهُ حَتَّى يَضَعَ وَجْهَهُ سَاجِدًا فَيَضَعُهُ - يَعْنِي - عَلَى ظَهْرِهِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَانْبَعَثَ أَشْقَاهَا فَأَخَذَ الْفَرْثَ فَذَهَبَ بِهِ ثُمَّ أَمْهَلَهُ فَلَمَّا خَرَّ سَاجِدًا وَضَعَهُ عَلَى ظَهْرِهِ فَأُخْبِرَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ جَارِيَةٌ فَجَاءَتْ تَسْعَى فَأَخَذَتْهُ مِنْ ظَهْرِهِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ قَالَ " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِأَبِي جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ وَشَيْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَعُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَعُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ " . حَتَّى عَدَّ سَبْعَةً مِنْ قُرَيْشٍ . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ لَقَدْ رَأَيْتُهُمْ صَرْعَى يَوْمَ بَدْرٍ فِي قَلِيبٍ وَاحِدٍ .
احمد بن عثمان بن حکیم به ما خبر داد و گفت: خالد — یعنی ابن مخلد — برای ما حدیث کرد و گفت: علی — که همان ابن صالح است — از ابواسحاق، از عمرو بن میمون روایت کرده است که گفت: عبدالله در بیتالمال برای ما حدیث کرد و گفت: رسول خدا ﷺ در کنار کعبه مشغول نماز بودند و گروهی از بزرگان قریش نیز نشسته بودند. آنها شتری را ذبح کرده بودند که یکی از آنان گفت:
«کدام یک از شما حاضر است این سیرابی (محتویات شکمبه) را با خونش بردارد و صبر کند تا وقتی ایشان به سجده رفتند، آن را بر پشتشان بگذارد؟» عبدالله گفت: آنگاه شقیترین فرد میان آنان برخاست و سیرابی را برداشت و رفت. او منتظر ماند و چون پیامبر ﷺ به سجده رفتند، آن را بر پشت مبارکشان نهاد. فاطمه دختر رسول خدا ﷺ که در آن هنگام دختری خردسال بود، از ماجرا باخبر شد و دواندوان آمد و آن آلودگی را از پشت پدرش برداشت. چون پیامبر ﷺ از نماز فارغ شدند، سه بار فرمودند: «بار خدایا! قریش را گرفتار عذاب خود کن.» سپس فرمودند: «بار خدایا! ابوجهل بن هشام، شیبه بن ربیعه، عتبه بن ربیعه و عقبه بن ابیمعیط را گرفتار عذاب خود کن» تا اینکه نام هفت تن از قریش را بردند. عبدالله گفت: سوگند به آن ذاتی که کتاب را بر او نازل فرمود، من اجساد بیجان آنان را در روز بدر در یک چاه خشکیده دیدم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
فاطمه آلودگی را از پشت پیامبر ﷺ که در حال نماز بود پاک کرد.
قریش هنگامی که پیامبر ﷺ کنار کعبه نماز میخواند، او را مسخره میکردند. یکی از آنان هنگام سجده، محتویات شکمبهای آغشته به خون را بر پشت او گذاشت؛ فاطمه آن را پاک کرد.
خانه مقدس در مکه که پیامبر ﷺ در این ماجرا در آنجا نماز میخواند.
حالتی در نماز که در آن پیشانی به زمین میرسد.
چاهی بیآب؛ به گفته عبدالله، مردان یادشده پس از مرگ در آن پیدا شدند.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که پیامبر ﷺ ستم و تمسخر شدید را تاب آورد و نمازش را قطع نکرد، و فاطمه میتوانست با پاک کردن آلودگی به او کمک کند. دعای طلب مجازات نشان میدهد که میتوان برای برقراری عدالت در برابر ستمگران از خداوند درخواست کرد. این روایت رویدادی استثنایی را توصیف میکند و بهتنهایی مجوزی کلی برای نفرین کردن مردم نیست.
- هنگامی که دیگران شما را مسخره یا آزار میدهند، در عبادت خود استوار بمانید.
- وقتی کسی تحقیر یا بدرفتاری میشود، مداخله کنید؛ همانگونه که فاطمه کرد.
- از خداوند عدالت بخواهید و از انتقامجویی یا ستم بپرهیزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.