Sunan an-Nasa'i، حدیث 316
روایتشده توسط Abdur-Rahman ibn Abza. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى
- 1مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2عَبْدُ الرَّحْمَنِ
- 3سُفْيَانُ
- 4سَلَمَةَ
- 5أَبِي مَالِكٍ
- 6عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى
- 7عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ، وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ رُبَّمَا نَمْكُثُ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ وَلاَ نَجِدُ الْمَاءَ . فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَإِذَا لَمْ أَجِدِ الْمَاءَ لَمْ أَكُنْ لأُصَلِّيَ حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ . فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ أَتَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ حَيْثُ كُنْتَ بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا وَنَحْنُ نَرْعَى الإِبِلَ فَتَعْلَمُ أَنَّا أَجْنَبْنَا قَالَ نَعَمْ أَمَّا أَنَا فَتَمَرَّغْتُ فِي التُّرَابِ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَ فَقَالَ " إِنْ كَانَ الصَّعِيدُ لَكَافِيكَ " . وَضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَبَعْضَ ذِرَاعَيْهِ . فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا عَمَّارُ . فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ لَمْ أَذْكُرْهُ . قَالَ لاَ وَلَكِنْ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ .
محمد بن بشار به ما خبر داد و گفت: عبدالرحمن برای ما حدیث کرد و گفت: سفیان از سلمه، از ابومالک و از عبدالله بن عبدالرحمن بن ابزی، از عبدالرحمن بن ابزی روایت کرده است که گفت: نزد عمر بودیم که مردی نزد او آمد و گفت:
«ای امیرالمؤمنین! گاهی یک یا دو ماه میمانیم و آبی نمییابیم.» عمر گفت: «اما من اگر آب نیابم، هرگز نماز نخواهم خواند تا اینکه آب بیابم.» عمار یاسر گفت: «ای امیرالمؤمنین! آیا به خاطر نداری زمانی را که در فلان مکان بودیم و شتران را میچراندیم و میدانی که جنب شده بودیم؟» عمر گفت: «بله.» عمار گفت: «اما من خود را در خاک غلتاندم، سپس نزد پیامبر ﷺ آمدیم. ایشان خندیدند و فرمودند: همانا خاک پاکیزه برای تو کافی بود.» سپس دو دست خود را بر زمین زدند و در آن دمیدند و صورت و بخشی از ساعد خود را مسح کردند.» عمر گفت: «ای عمار! تقوای الهی پیشه کن.» عمار گفت: «ای امیرالمؤمنین! اگر بخواهی دیگر این مطلب را ذکر نمیکنم.» عمر گفت: «نه، بلکه مسئولیتی را که خود بر دوش گرفتهای، به خودت واگذار میکنیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام نبود آب، خاک پاک برای تیمم کافی است.
در حالت جنابت و ناپاکی بزرگ آیینی بودن که معمولاً غسل واجب میشود.
طهارت آیینی با خاک پاک، هنگامی که آب موجود نیست یا نمیتوان از آن استفاده کرد.
خاک یا زمین پاکی که برای تیمم به کار میرود.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه گرفتهاند که در نبود آب، تیمم میتواند جایگزین طهارت از جنابت نیز شود. روایت نشان میدهد که دست زدن به خاک پاک با دستها و سپس مسح صورت و دستها کافی است؛ اما اندازه دقیق مسح در جزئیات فقهی مذاهب مختلف است. سخن نخست عمر با یادآوری آموزش پیامبر ﷺ پاسخ داده میشود: اگر تیمم جایز باشد، نبود آب دلیلی برای به تأخیر انداختن نماز نیست.
- فقط به دلیل نبود آب نماز را به تأخیر نیندازید؛ هرگاه شرایط تیمم برقرار است، تیمم کنید.
- روش درست تیمم را بیاموزید و به کار ببندید، بیآنکه بیجهت خود را به خاک آلوده کنید.
- پذیرای اصلاح باشید و آموزش پیامبر ﷺ را بر برداشت شخصی مقدم بدارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.