Sunan an-Nasa'i، حدیث 3600
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ وَأَنْبَأَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْمَرَهُ فِيهَا فَقَالَ إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا كَثِيرًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُ فِيهَا قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنَّهُ لاَ تُبَاعُ وَلاَ تُوهَبُ - فَتَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لاَ جُنَاحَ - يَعْنِي - عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ اللَّفْظُ لإِسْمَاعِيلَ .
اسماعیل بن مسعود به ما خبر داد و گفت: بِشر برای ما حدیث کرد، از ابن عون، که گفت: و حمید بن مسعده نیز به ما اطلاع داد و گفت: بِشر برای ما حدیث کرد و گفت: ابن عون برای ما حدیث کرد، از نافع، از ابن عمر که گفت: عمر زمینی در خیبر به دست آورد. نزد پیامبر ﷺ آمد و درباره آن مشورت خواست. عرض کرد:
«زمین بسیاری به دست آوردهام و هرگز مالی ارزشمندتر از آن نیافتهام؛ مرا چه فرمان میدهید؟» ایشان فرمودند: «اگر بخواهی، اصل آن را نگه دار و درآمدش را صدقه بده.» پس او آن را با این شرط صدقه داد که نه فروخته شود و نه بخشیده شود. آن را برای فقرا، خویشاوندان، آزادسازی بردگان، در راه خدا، درراهماندگان و مهمانان صدقه داد. بر سرپرست آن گناهی نیست اگر از آن بخورد یا دوستی را اطعام کند، به شرطی که قصد ثروتمند شدن نداشته باشد. این لفظ اسماعیل است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر زمین را بهصورت وقف نگه داشت و درآمد آن را به امور خیریه اختصاص داد.
عمر زمینی در خیبر به دست آورد و درباره چگونگی اختصاص آن با پیامبر ﷺ مشورت کرد.
داراییای که اصل آن حفظ میشود و درآمدش صرف امور خیریه میگردد.
متولی میتواند بهطور معقول از دارایی استفاده کند یا به دوستی غذا بدهد، اما نباید با آن برای خود ثروتاندوزی کند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مالک میتواند داراییای را وقف کند و درآمد آن را به گروههای مشخصی، مانند نیازمندان و خویشاوندان، اختصاص دهد. در این صورت، اصل دارایی فروخته یا بخشیده نمیشود. متولی میتواند مطابق شرایط تعیینشده، بهطور معقول از آن استفاده کند، بیآنکه در پی سود شخصی باشد. مذاهب فقهی درباره شرایط بیشتر و حدود دقیق اختیارات متولی دیدگاههای متفاوتی دارند.
- هنگام وقف، از پیش روشن کنید چه کسانی میتوانند از درآمد آن بهرهمند شوند.
- شرایط بخشش خیریه را مشخص کنید و دارایی را با دقت اداره کنید.
- متولی وقف میتواند در چارچوب شرایط، بهطور معقول از درآمد استفاده کند، اما نباید آن را برای ثروتمند شدن خود به کار گیرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.