Sunan an-Nasa'i، حدیث 3668
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2خَالِدٌ
- 3حُسَيْنٍ
- 4عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 5أَبِيهِ
- 6جَدِّهِ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي فَقِيرٌ لَيْسَ لِي شَىْءٌ وَلِي يَتِيمٌ. قَالَ " كُلْ مِنْ مَالِ يَتِيمِكَ غَيْرَ مُسْرِفٍ وَلاَ مُبَاذِرٍ وَلاَ مُتَأَثِّلٍ ".
اسماعیل بن مسعود به ما خبر داد و گفت: خالد از حسین، او از عمرو بن شعیب، او از پدرش و او از جدش روایت کرد که مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و عرض کرد:
«من فقیر هستم و چیزی ندارم و سرپرستی یتیمی را بر عهده دارم.» ایشان فرمودند: «از مال یتیمت بخور، اما نه اسرافکارانه، نه تبذیرگونه و نه آنکه آن را برای خود سرمایه کنی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
یک سرپرست نیازمند میتواند به اندازهای معقول از دارایی یتیم بخورد.
یتیم نابالغی که شخصی مسئول مراقبت از او و ادارهٔ داراییاش است.
بیش از اندازهٔ معقول برای نیاز شخصی و مراقبتی که ارائه میشود برنداشتن.
استفاده از پول یتیم برای افزایش دارایی شخصی.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که سرپرست نیازمند، با رعایت شرایط، میتواند در برابر تأمین معاش یا مراقبت خود از دارایی یتیم بردارد. این اجازه بیقیدوشرط نیست: برداشت باید معقول باشد، نباید به دارایی زیان برساند و نباید برای افزایش ثروت شخصی انجام شود. سرپرست همچنان موظف است دارایی را با دقت اداره کند و منافع یتیم را در اولویت قرار دهد.
- درآمدها و هزینههای یتیم را جداگانه ثبت کنید و مدرک هر پرداخت را نگه دارید.
- اگر سرپرستی نیازمند هستید، فقط به اندازهٔ معقول برای نیاز یا مراقبت خود بردارید و روش محاسبهٔ آن را ثبت کنید.
- همیشه دارایی را در راستای منافع یتیم اداره کنید و از اسراف یا بهرهبرداری شخصی بپرهیزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.