Sunan an-Nasa'i، حدیث 3755
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَأَلَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ هِشَامٍ عَنِ الْعُمْرَى، فَقُلْتُ حَدَّثَ مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ، عَنْ شُرَيْحٍ، قَالَ قَضَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْعُمْرَى جَائِزَةٌ . قَالَ قَتَادَةُ وَقُلْتُ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى جَائِزَةٌ " . قَالَ قَتَادَةُ وَقُلْتُ كَانَ الْحَسَنُ يَقُولُ الْعُمْرَى جَائِزَةٌ . قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الزُّهْرِيُّ إِنَّمَا الْعُمْرَى إِذَا أُعْمِرَ وَعَقِبَهُ مِنْ بَعْدِهِ فَإِذَا لَمْ يَجْعَلْ عَقِبَهُ مِنْ بَعْدِهِ كَانَ لِلَّذِي يَجْعَلُ شَرْطُهُ . قَالَ قَتَادَةُ فَسُئِلَ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى جَائِزَةٌ " . قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الزُّهْرِيُّ كَانَ الْخُلَفَاءُ لاَ يَقْضُونَ بِهَذَا . قَالَ عَطَاءٌ قَضَى بِهَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ .
محمد بن مثَنّی به ما خبر داد و گفت: معاذ بن هشام برای ما حدیث کرد و گفت: پدرم از قتاده برایم نقل کرد که گفت: سلیمان بن هشام از من درباره
«عُمری» پرسید، پس گفتم: محمد بن سیرین از شُرَیح نقل کرده است که پیامبر خدا ﷺ حکم فرمودند که عُمری جایز است. قتاده گفت: و نیز گفتم: نضر بن انس از بشیر بن نَهیک و او از ابوهُریره نقل کرد که پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «عُمری جایز است.» قتاده گفت: و نیز گفتم: حسن (بصری) میفرمود: «عُمری جایز است.» قتاده گفت: زهری گفت: عُمری تنها زمانی معتبر است که ملک به گیرنده و نسل پس از او واگذار شود؛ اما اگر نسل پس از او ذکر نشود، آنگاه طبق شرطِ واگذارکننده عمل خواهد شد. قتاده گفت: سپس از عطاء بن ابی رباح پرسیده شد، پس گفت: جابر بن عبدالله برایم نقل کرد که رسول خدا ﷺ فرمودند: «عُمری جایز است.» قتاده گفت: زهری گفت: خلفا بر اساس این حکم نمیکردند. عطاء گفت: عبدالملک بن مروان بر اساس آن حکم داده بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هدیهٔ مادامالعمر معتبر است؛ شرایط تعیین میکند چه کسی آن را به ارث میبرد.
هدیهای برای مدت عمرِ دریافتکننده که سرنوشت دقیق آن به شرایط توافقشده بستگی دارد.
فرزندان و نسلهای بعدیِ دریافتکنندهٔ هدیه.
این روایت تأیید میکند که عُمرى بهعنوان هدیه معتبر است. زُهری میان هدیهای که صریحاً شامل نسل و فرزندان نیز میشود و هدیهای که چنین شرطی در آن نیامده است تفاوت گذاشت؛ از نظر او، در حالت دوم شرط مورد توافق ملاک است. گزارشهای مربوط به اختلاف در آرای قضایی نشان میدهد که فقیهان باید شرایط را با دقت مشخص کنند. آثار دقیق فقهی این مسئله در مذاهب مختلف متفاوت است؛ بنابراین هنگام بخشش، روشن کنید چه کسی مالک مال میشود و پس از درگذشت دریافتکننده چه سرنوشتی پیدا میکند.
- در هدیهٔ مادامالعمر، کتبی مشخص کنید چه کسی مالک مال میشود و آیا حقوق آن به نسل و فرزندان او منتقل میشود.
- پیش از انتقال مال، شرایط را در میان بگذارید تا بخشنده و دریافتکننده انتظارات یکسانی داشته باشند.
- اگر شرایط روشن نیست، از متخصص ارث اسلامی و حقوق اموال مشورت بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.