Sunan an-Nasa'i، حدیث 3793
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2حِبَّانُ
- 3عَبْدُ الْوَارِثِ
- 4أَيُّوبُ
- 5نَافِعٍ
- 6ابْنِ عُمَرَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ فَاسْتَثْنَى فَإِنْ شَاءَ مَضَى وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ غَيْرَ حَنِثٍ " .
احمد بن سعید به من خبر داد، گفت: حبان برای ما حدیث کرد، گفت: عبدالوارث برای ما حدیث کرد، گفت: ایوب برای ما حدیث کرد، از نافع، از ابن عمر، از پیامبر ﷺ که فرمودند:
«هر کس سوگند یاد کند و سپس استثنا نماید (یعنی بگوید انشاءالله)، اگر بخواهد میتواند بر سوگند خود عمل کند و اگر بخواهد میتواند بدون آنکه سوگندشکن محسوب شود، آن را رها سازد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر کس هنگام سوگند، خواست خدا را استثنا کند، میتواند از انجام آن خودداری کند، بیآنکه سوگندش را شکسته باشد.
هنگام سوگند گفتنِ «اگر خدا بخواهد» (إنشاءالله).
بدون پیامدهای شرعیای که برآورده نکردن یک سوگند الزامآور در پی دارد.
عالمان کلاسیک توضیح دادهاند که یاد کردن از خواست خدا هنگام سوگند، به گوینده این اختیار را میدهد که آن کارِ وعدهدادهشده را انجام بدهد یا ندهد. استثنا باید هنگام خودِ سوگند بیان شود؛ گفتنِ «إنشاءالله» پس از آن، سوگندی را که پیشتر منعقد شده است باطل نمیکند. مذاهب فقهی شرایط دقیق، از جمله پیوستگی استثنا به سوگند، را بر اساس قواعد فقهی خود بررسی میکنند.
- هنگام سوگند خوردن، تنها چیزی را بگویید که واقعاً قصد انجامش را دارید.
- وقتی هنگام سوگند میگویید «إنشاءالله»، میپذیرید که تحقق آن در نهایت به خواست خداوند بستگی دارد.
- برای واداشتن دیگران به اعتماد یا اطاعت، بیملاحظه سوگند نخورید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.