Sunan an-Nasa'i، حدیث 3958
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَزْعُمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتَنَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " لاَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ " . فَنَزَلَتْ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ } { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ } لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ { وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا } لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً " .
حسن بن محمد زعفرانی به ما خبر داد و گفت: حجاج برایمان حدیث کرد، از ابن جریج، از عطاء که او عبید بن عمیر را شنید که میگفت: من از عایشه شنیدم که ادعا میکرد رسول خدا ﷺ نزد زینب بنت جحش میماندند و در آنجا عسل مینوشیدند. پس من و حفصه با هم توافق کردیم که هر کدام از ما که پیامبر ﷺ بر او وارد شد، بگوید:
«من از تو بوی مغافیر حس میکنم، آیا مغافیر خوردهای؟» سپس ایشان بر یکی از آنان وارد شدند و او این سخن را به ایشان گفت. فرمودند: «نه، بلکه من در خانه زینب بنت جحش عسل نوشیدهام و دیگر هرگز به سراغ آن نخواهم رفت.» آنگاه این آیه نازل شد: {ای پیامبر! چرا آنچه را الله برایت حلال کرده است، حرام میسازی؟} و {اگر شما دو نفر به سوی الله توبه کنید} که درباره عایشه و حفصه است؛ و {و چون پیامبر سخنی را پنهانی به برخی از همسرانش گفت} که اشاره به فرمایش ایشان دارد که: «بلکه من عسل نوشیدهام.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه و حفصه توافق کردند پیامبر ﷺ را از خوردن عسل بازدارند.
عایشه نقل میکند که او و حفصه توافق کردند به پیامبر ﷺ بگویند پس از نوشیدن عسل نزد زینب بنت جحش، بوی مغافیر را استشمام میکنند. پیامبر ﷺ گفت که از آن پس آن عسل را نخواهد خورد. این روایت، این رویداد را با نزول آیاتی از سورهٔ تحریم مرتبط میداند.
صمغی با بوی ناخوشایند که از گیاهی به دست میآید.
موضوعی که کسی بهطور خصوصی با دیگری در میان میگذارد.
چشمپوشی از چیزی که خدا حلال کرده است؛ این کار آن را برای دیگران حرام نمیکند.
دانشمندان این روایت را در پیوند با آیات سورهٔ تحریم بررسی میکنند. از آن چنین برداشت میکنند که ممکن است کسی برای ملاحظهٔ دیگران از کاری حلال صرفنظر کند، اما چنین تعهد شخصیای امر حلال را حرام نمیکند. آیات، عایشه و حفصه را به توبه فرامیخوانند و همچنین به سخنی میپردازند که در خفا گفته شده بود. فقیهان میان خودداری شخصی و سوگند رسمی تفاوت میگذارند؛ سوگند رسمی احکام جداگانهای دارد.
- بهجای توافق بر سر سخنی گمراهکننده، با همسرتان صادقانه و مستقیم گفتوگو کنید.
- با انتخاب شخصی خود چیزی را که خدا حلال کرده است برای دیگران حرام نکنید.
- با سخنانی که در خفا با شما در میان گذاشته میشود با امانتداری رفتار کنید و اگر به کسی ستم کردهاید، آن را جبران کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.