Sunan an-Nasa'i، حدیث 3963
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ إِزَارَهُ عَلَى فِرَاشِهِ وَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي فَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ وَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ وَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ رَابِيَةً " . قَالَ سُلَيْمَانُ حَسِبْتُهُ قَالَ حَشْيَا قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ " أَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي لَهْدَةً فِي صَدْرِي أَوْجَعَتْنِي . قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ وَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَظَنَنْتُ أَنَّكِ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . خَالَفَهُ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ .
سلیمان بن داود به ما خبر داد و گفت: ابن وهب به ما اطلاع داد و گفت: ابن جریج مرا خبر داد، از عبدالله بن کثیر که او محمد بن قیس را شنید که میگفت: من عایشه را شنیدم که میفرمود:
«آیا شما را از ماجرای پیامبر ﷺ و خودم آگاه نکنم؟» گفتیم: «بله.» فرمود: «وقتی نوبت شب من بود، ایشان وارد شدند، کفشهایشان را نزد پاهایشان گذاشتند، ردای خود را نهادند و ازار (پوشش پایینتنه) خود را بر بسترم گستراندند. درنگ نکردند مگر به اندازهای که گمان بردند من به خواب رفتهام. سپس آرام کفش پوشیدند و آرام ردا برداشتند، آنگاه آرام در را گشودند، بیرون رفتند و آن را آرام بستند. من لباسم را بر سر انداختم، خود را پوشاندم و ازار بستم و به دنبال ایشان راه افتادم تا اینکه به بقیع رسیدند. سه بار دستانشان را بالا بردند و مدتی طولانی ایستادند. سپس بازگشتند و من نیز بازگشتم؛ ایشان تند رفتند و من هم تند رفتم؛ دویدند و من هم دویدم؛ شتاب کردند و من هم شتاب کردم، اما من پیشی گرفتم و وارد خانه شدم. هنوز چیزی نگذشته بود که دراز کشیدم که ایشان وارد شدند و فرمودند: «ای عایشه! چرا نفسنفس میزنی؟» سلیمان گفت: گمان کنم فرمودند «به تنگنفس افتاده». ایشان فرمودند: «یا تو به من خبر میدهی یا لطیف خبیر (خداوند) مرا آگاه خواهد کرد.» گفتم: «ای رسول خدا، پدر و مادرم فدایت باد،» و ماجرا را برایشان تعریف کردم. فرمودند: «پس آن سایه سیاهی که پیش رویم دیدم، تو بودی؟» گفتم: «بله.» فرمود: «آنگاه چنان ضربهای به سینهام زدند که دردناک بود و فرمودند: "آیا گمان کردی که الله و رسولش بر تو ستم خواهند کرد؟"» فرمود: «گفتم: "هر چه مردم پنهان کنند، الله عزوجل آن را میداند."» فرمودند: «بله.» و افزودند: «هنگامی که مرا در حال خروج دیدی، جبرئیل علیهالسلام نزد من آمد، اما چون لباسهایت را درآورده بودی، بر تو وارد نشد. او پنهانی مرا فراخواند و من نیز پنهانی پاسخ دادم. گمان کردم تو خوابیدهای و نخواستم بیدارت کنم و ترسیدم که احساس تنهایی کنی. او به من دستور داد تا نزد اهل بقیع بروم و برای آنان آمرزش بطلبم.» حجاج بن محمد با این روایت مخالفت کرد و گفت: از ابن جریج، از ابن ابی ملیکه، از محمد بن قیس.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای درگذشتگان بقیع دعا کرد و مراعات حال عایشه را نمود.
قبرستانی در مدینه که بسیاری از صحابه در آن دفن شدهاند.
از الله خواستن که گناهان درگذشتگان را بیامرزد.
دو نام از نامهای الله که تأکید میکنند هیچ چیزی از او پنهان نمیماند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که طلب آمرزش برای مسلمانان درگذشته مستحب است و زیارت قبرستان با دعا همراه میشود. شیوهٔ سنجیدهٔ پیامبر ﷺ هنگام رفتن، توجه ایشان به احساسات همسرش را نشان میدهد. رفتار ایشان قاعدهای کلی مبنی بر اینکه کسی باید پنهانی برود نیست؛ روایت موقعیتی مشخص را توصیف میکند.
- در دعاهای خود مسلمانان درگذشته را به یاد آورید و از الله برای آنان آمرزش بخواهید.
- در زندگی روزمره به احساسات همسرتان توجه کنید و با نرمی با او گفتوگو کنید.
- اگر نگرانی یا سوءتفاهمی دیدید، با آرامش توضیح دهید چه اتفاقی افتاده است و به یکدیگر گوش بسپارید.
این روایت صحیح نیز شرح میدهد که عایشه پیامبر ﷺ را تا بقیع دنبال کرد و دربارهٔ دعای ایشان برای درگذشتگان توضیح میدهد.
Sunan an-Nasa'i · #3962 (Sahih)این روایت صحیح نیز رفتن شبانه به بقیع و طلب آمرزش برای درگذشتگان را توصیف میکند.
Sunan an-Nasa'i · #3964 (Sahih)این روایت همان نقل عایشه را بازگو میکند و زمینهٔ زیارت بقیع را تأیید میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.