Sunan an-Nasa'i، حدیث 3964
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُسْلَّمٍ الْمِصِّيصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ قَالَتْ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي فَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً " . قَالَتْ لاَ . قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ . قَالَ " فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُهُ أَمَامِي " . قَالَتْ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي فِي صَدْرِي لَهْدَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . رَوَاهُ عَاصِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَائِشَةَ عَلَى غَيْرِ هَذَا اللَّفْظِ .
یوسف بن سعید بن مسلم مِصّیصی به ما حدیث کرد و گفت: حجاج از ابن جریج برای ما حدیث کرد، عبدالله بن ابی ملیکه به من خبر داد که شنیده است محمد بن قیس بن مخرمه میگوید: از عایشه شنیدم که روایت میکرد و گفت:
«آیا شما را از ماجرای خود و پیامبر ﷺ آگاه نکنم؟» گفتیم: «بله.» فرمود: «آن شبی که نوبت من بود و پیامبر ﷺ نزد من بودند، ایشان وارد شدند، کفشهایشان را کنار پاهایشان گذاشتند، ردای خود را نهادند و گوشهی ازارشان را بر بستر گستردند. دیری نپایید که چون گمان کردند من به خواب رفتهام، آرام کفش پوشیدند، آرام ردا برداشتند، سپس آرام در را گشودند، بیرون رفتند و آرام آن را بستند. من نیز جامهام را بر سر انداختم، چادر گرفتم و ازار بستم و از پی ایشان راه افتادم تا اینکه به بقیع رسیدند. سه بار دستها را بالا بردند و مدتی طولانی ایستادند. سپس بازگشتند و من نیز بازگشتم؛ ایشان شتاب کردند و من نیز شتاب کردم؛ ایشان دویدند و من نیز دویدم؛ ایشان تندتر دویدند و من نیز تندتر دویدم و از ایشان پیشی گرفتم و وارد خانه شدم. هنوز چیزی نگذشته بود که دراز کشیدم که ایشان وارد شدند و فرمودند: 'ای عایشه! چرا نفسنفس میزنی؟' گفتم: 'چیزی نیست.' فرمودند: 'یا تو به من خبر میدهی یا الله که لطیف و خبیر است مرا آگاه خواهد کرد.' گفتم: 'ای رسول خدا! پدر و مادرم فدایت باد،' و ماجرا را برایشان تعریف کردم. فرمودند: 'پس آن سایهی سیاهی که پیش روی خود دیدم، تو بودی؟' گفتم: 'بله.' عایشه گفت: سپس ایشان چنان ضربهای به سینهام زدند که درد گرفت، آنگاه فرمودند: 'آیا گمان کردی که الله و رسولش بر تو ستم خواهند کرد؟' گفتم: 'هر چه مردم پنهان کنند، الله آن را میداند.' فرمودند: 'آری،' و افزودند: 'هنگامی که مرا دیدی خارج میشوم، جبرئیل علیهالسلام نزد من آمد، اما چون لباسهایت را درآورده بودی، بر تو وارد نشد. او پنهانی مرا فراخواند و من نیز پنهانی پاسخ دادم. گمان کردم تو خوابیدهای و بیم داشتم که اگر بیدار شوی احساس تنهایی کنی. او به من فرمان داد تا نزد اهل بقیع بروم و برایشان آمرزش بطلبم.'» عاصم این حدیث را از عبدالله بن عامر، از عایشه با عبارتی متفاوت نقل کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای درگذشتگانِ بقیع طلب آمرزش کرد.
گورستانی در مدینه که بسیاری از صحابه و دیگر مسلمانان در آن دفن شدهاند.
از الله خواستن که گناهان کسی را ببخشد.
دو نام از نامهای الله: او حتی از آنچه مردم پنهان میکنند آگاه است و با مهربانی رفتار میکند.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که مستحب است برای مسلمانان درگذشته از الله طلب آمرزش شود و پیامبر ﷺ نیز این کار را در بقیع انجام داد. این روایت همچنین از توجه ایشان به عایشه حکایت دارد: بیسروصدا بیرون رفت تا او را بیدار نکند و توضیح داد که چرا رفته بود. سرزنش ایشان در چارچوب همان ماجرا نقل شده و مجوزی برای رنجاندن همسر نیست.
- مرتب برای خویشاوندان درگذشته و دیگر مسلمانان از الله طلب آمرزش کنید.
- آرام به همسرتان بگویید چرا میروید و احساسات او را در نظر بگیرید.
- اگر چیزی را نادرست فهمیدید، پیش از نتیجهگیری درخواست توضیح کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.