Sunan an-Nasa'i، حدیث 4265
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از النسائي تا پیامبر ﷺ
- 1إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍآن را به النسائي روایت کرد
- 2أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ
- 3مَنْصُورٌ
- 4إِبْرَاهِيمَ
- 5هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ
- 6عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أُرْسِلُ الْكَلْبَ الْمُعَلَّمَ فَيَأْخُذُ . فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ الْكَلْبَ الْمُعَلَّمَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَأَخَذَ فَكُلْ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلَ " . قُلْتُ أَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ . قَالَ " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ " .
اسماعیل بن مسعود به ما خبر داد و گفت: ابوعبدالصمد عبدالعزیز بن عبدالصمد برای ما حدیث کرد و گفت: منصور برای ما حدیث کرد، از ابراهیم، از همام بن حارث، از عدی بن حاتم که او از رسول الله ﷺ پرسید و گفت:
«سگ آموزشدیدهام را رها میکنم و او شکار را میگیرد.» پس ایشان فرمودند: «هرگاه سگ آموزشدیده را رها کردی و نام الله را بر آن بردی و سپس شکاری گرفت، بخور.» گفتم: «حتی اگر آن را بکشد؟» فرمودند: «حتی اگر آن را بکشد.» گفتم: «با مِعراد (نوعی سلاح پرتابی) پرتاب میکنم.» فرمودند: «اگر با لبهی تیزش اصابت کرد، بخور؛ و اگر با پهنا یا بخش کند آن اصابت کرد، مخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خوردن شکار با سگ آموزشدیده و نیز شکاری که با برخورد نوک تیز سلاح کشته شده باشد، جایز است.
سگی که برای شکار تربیت شده تا شکار را برای صاحبش نگه دارد.
هنگام رها کردن سگ شکاری، نام الله را بر زبان آوردن.
سلاحی برای شکار که نوکی تیز و پهلویی پهن دارد.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت کردهاند که خوردن شکاری که سگ آموزشدیده گرفته است جایز است، مشروط بر آنکه شکارچی هنگام رها کردن سگ نام الله را ببرد. در این حالت، سگ میتواند شکار را بکشد. درباره مِعراض، تفاوت مهم است: اگر شکار با نوک تیز آن برخورد کند، خوردنش جایز است؛ اما اگر فقط با پهلوی پهن آن برخورد کند و در اثر آن بمیرد، خورده نمیشود، زیرا با ضربه کشته شده است، نه با زخمی که برنده باشد. مذاهب فقهی همچنین شرایط مربوط به حیوان شکاری، بردن نام الله و علت مرگ را بررسی میکنند؛ این روایت مبنایی مهم برای این احکام فراهم میکند.
- هنگام رها کردن سگ شکاری آموزشدیدهات نام الله را ببر.
- بررسی کن شکار چگونه کشته شده است: برخورد نوک تیز با ضربه کشنده پهلوی پهن تفاوت دارد.
- پیش از خوردن شکار، شرایط شکار حلال را بیاموز.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.