Sunan an-Nasa'i، حدیث 4264
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
روایت
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " مَا أَصَبْتَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَمَا أَصَبْتَ بِعَرْضِهِ فَهُوَ وَقِيذٌ " . وَسَأَلْتُهُ عَنِ الْكَلْبِ فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ فَأَخَذَ وَلَمْ يَأْكُلْ فَكُلْ فَإِنَّ أَخْذَهُ ذَكَاتُهُ وَإِنْ كَانَ مَعَ كَلْبِكَ كَلْبٌ آخَرُ فَخَشِيتَ أَنْ يَكُونَ أَخَذَ مَعَهُ فَقَتَلَ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّكَ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ " .
سوید بن نصر به ما خبر داد و گفت: عبدالله برای ما حدیث کرد، از زکریا، از شعبی، از عدی بن حاتم که گفت: از رسول خدا ﷺ درباره شکار با
«معراض» پرسیدم. فرمودند: «هر چه را با لبهی تیز آن زدی بخور، و هر چه را با پهنای آن زدی، حیوانی است که بر اثر ضربه مرده است.» و از ایشان درباره سگ پرسیدم، فرمودند: «چون سگت را رها کنی و شکار را بگیرد ولی از آن نخورد، پس بخور؛ زیرا گرفتنِ سگ، همان ذبح کردن آن است. اما اگر همراه سگ تو سگ دیگری باشد و بیم آن داشته باشی که او نیز در گرفتن و کشتن شکار مشارکت کرده است، پس از آن مخور؛ چرا که تو تنها بر سگ خود نام الله را بردی و بر سگ دیگر نبردی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شکار با اصابتِ برنده و سگِ شکاریای که بهدرستی رها شده باشد، حلال است.
ابزار شکار که ممکن است با نوک تیز یا پهلوی پهن خود به حیوان برخورد کند.
حیوانی که بر اثر ضربه کشته شده باشد، نه بر اثر زخمی برنده.
سگِ آموزشدیدهای که با گفتن نام الله رها شده، شکار را میگیرد؛ در این صورت شکارچی لازم نیست حیوان را خودش ذبح کند.
عالمان استنباط میکنند که خوردن شکاری که با نوک تیز مِعراض کشته شده جایز است، اما حیوانی که با پهلوی پهن آن ضربهخورده و کشته شده، جایز نیست. همچنین شکارچی هنگام رها کردن سگ نام الله را بر زبان میآورد و اگر سگ دیگری نیز در گرفتن شکار دخالت داشته و علت مرگ نامعلوم باشد، از آن نمیخورد. مذاهب فقهی درباره جزئیاتی مانند شرایط سگ شکاری و ذبح حیوانی که هنوز زنده پیدا میشود، دیدگاههای متفاوتی دارند؛ اما بر اهمیت نام الله بردن و پرهیز از ابهام تأکید میکنند.
- در شکار بررسی کنید که حیوان بر اثر زخمی برنده کشته شده باشد، نه بر اثر ضربهای کُند.
- هنگام رها کردن سگ شکاری نام الله را بر زبان آورید و از شکاری که سگ دیگری نیز در گرفتن آن دخالت داشته است نخورید.
- اگر درباره علت مرگ تردید دارید، جانب احتیاط را بگیرید و آن حیوان را نخورید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.