کتاب شکار و ذبح · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i، حدیث 4272

روایت‌شده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب شکار و ذبح
سنن النسائي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Adi ibn Hatim

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو الْغَيْلاَنِيُّ الْبَصْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي السَّفَرِ، عَنْ عَامِرٍ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ أُرْسِلُ كَلْبِي ‏.‏ قَالَ ‏ "‏ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ فَسَمَّيْتَ فَكُلْ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ وَإِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ فَوَجَدْتَ مَعَهُ غَيْرَهُ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّكَ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ ‏"‏ ‏.‏

ترجمه

سلیمان بن عبیدالله بن عمرو غیلانی بصری به ما خبر داد، گفت: بهز برای ما حدیث کرد، گفت: شعبه برای ما حدیث کرد، گفت: عبدالله بن ابی‌السفر برای ما حدیث کرد، از عامر شعبی، از عدی بن حاتم که گفت: از رسول الله ﷺ پرسیدم و گفتم:

«من سگم را رها می‌کنم.» ایشان فرمودند: «هرگاه سگت را رها کردی و نام الله را بردی، پس بخور. اما اگر سگ از شکار خورد، نخور، زیرا او برای خودش شکار کرده است. و هرگاه سگت را رها کردی و همراه او سگ دیگری یافتی، نخور، زیرا تو تنها بر سگ خودت نام الله را بردی و بر غیر آن نبردی.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

شکار با سگ آموزش‌دیده مستلزم یاد کردن نام خدا و انتساب قطعی شکار به آن است.

توضیح واژه‌های دشوار
یاد کردن نام خدا

هنگام فرستادن سگ شکاری، خدا را یاد کردن؛ معمولاً با گفتن بسم‌الله.

سگ دیگر

سگی که آن هم در کنار شکارِ گرفته‌شده یافت می‌شود و معلوم نیست شکارچی آن را با یاد نام خدا فرستاده باشد.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت چنین برداشت می‌کنند که شکارچی هنگام فرستادن سگ خود نام خدا را بر زبان می‌آورد. اگر سگ از شکار بخورد، روایت شکار را به خود سگ نسبت می‌دهد و به شکارچی دستور می‌دهد از آن نخورد. اگر سگ دیگری نیز کنار شکار باشد، همین احتیاط لازم است؛ زیرا شکارچی نام خدا را فقط هنگام فرستادن سگ خودش گفته است. مذاهب فقهی در بحث شکار با حیوان آموزش‌دیده، شرایط و دلالت این نشانه‌ها را بررسی می‌کنند؛ در هر صورت، این حدیث تأکید می‌کند که شکار باید به شکارچیِ موردنظر و سگی که او برای شکار فرستاده است، قابل انتساب باشد.

درس‌هایی برای امروز
  1. هنگام فرستادن سگ شکاری نام خدا را یاد کنید و به احکام جاری غذای حلال پایبند باشید.
  2. بر اساس دستور این روایت، اگر سگتان از شکار خورده است، از آن نخورید.
  3. اگر سگ دیگری را کنار شکار یافتید، چنانچه نتوان شکار را به‌روشنی به سگِ فرستاده‌شده از سوی خودتان نسبت داد، از آن نخورید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.